Ενοχοποίηση της αντίθετης άποψης

«Σχεδόν μηδίζοντες»

Του Κυριάκου Κενεβέζου*

Οπροοδευτικός μας ποιητής Λεύκιος Ζαφειρίου, γράφει στο ποίημα του «Σχεδόν μηδίζοντες» (1977): «Ωστόσο εγώ θα επιμένω να λέω / την ελευθερία ελευθερία / το φόνο φόνο / την ενοχή ενοχή / με πείσμα τρελού που σκαλίζει / στον τοίχο τ’ όνομά του με τα νύχια». Με ανάλογο πείσμα, αλλά με αντίθετη φορά από τον ποιητή, ο Πρόεδρος Χριστόφιας συνεχίζει τη πάγια τακτική του, να εξισώνει ανόμοια γεγονότα, αδιαφορώντας για τις εθνικά ζημιογόνες προεκτάσεις των δηλώσεών του. Επιμένει, επίσης, να υπερασπίζεται τη λύση που διαπραγματεύεται ως τη μόνη εφικτή λύση, ωσάν να είναι ο εις και μόνος πληρεξούσιος των γενιών που πέρασαν και των γενιών που θα έρθουν σ’ αυτό το νησί. Τα τελευταία φραστικά «ατοπήματα» του Προέδρου Χριστόφια λέχθηκαν κατά την ομιλία του από το βήμα του 37ου Παγκύπριου Συνεδρίου της ΠΟΦΕΝ.
Λίγους μήνες μετά την ομιλία τού Προέδρου Χριστόφια στο Βrookings Ιnstitute, εκεί όπου εξίσωσε το πραξικόπημα της ξενοκίνητης Χούντας των Αθηνών με την εισβολή της Τουρκίας στην Κύπρο κάνοντας λόγο για «εισβολή και των δύο λεγόμενων μητέρων πατρίδων», από το βήμα του 37ου συνεδρίου της ΠΟΦΕΝ έκανε λόγο για «ένα σου, ένα μου», εξισώνοντας τα μικρής έκτασης μεν, καταδικαστέα δε, επεισόδια, που προκάλεσαν ανεγκέφαλοι χούλιγκαν σε καλαθοσφαιρικό αγώνα με την απαγόρευση τέλεσης της Χριστουγεννιάτικης Λειτουργίας στο Ριζοκάρπασο και τη Γιαλούσα από τα «συντεταγμένα όργανα» του κατοχικού καθεστώτος.
Είναι οδυνηρό, που ο Πρόεδρος Χριστόφιας, σε κάθε επίσημη δήλωσή του, αποδεικνύει ότι έχει, τουλάχιστον, άγνοια του κινδύνου. Τα «δώρα» του Προέδρου Χριστόφια στην πάντα καιροφυλακτούσα τουρκική διπλωματία είναι ανάλογα και ισάξια των «γενναίων προσφορών» του στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Ο ίδιος, ο Πρόεδρος Χριστόφιας, έδωσε a priori το επιχείρημα με το οποίο θ’ αντικρούσει η τουρκική διπλωματία τις όποιες επίσημες καταγγελίες γίνουν για τη μαζική και κατ’ εξακολούθηση καταπάτηση των θρησκευτικών ελευθεριών των Ελληνοκυπρίων.
Το δεύτερο εθνικά ζημιογόνο ολίσθημα στην ομιλία τού Προέδρου Χριστόφια στο πρόσφατο συνέδριο της ΠΟΦΕΝ είναι η γεμάτη ειρωνεία φράση του: «Αυτοί που δεν θέλουν την ομοσπονδία να σηκωθούν ως ωραίοι Έλληνες και να το πουν: ‘Δεν θέλουμε την ομοσπονδία’». Όμως, οι «ωραίοι Έλληνες» μίλησαν το 2004. Και είπαν «ΟΧΙ» στην εκ περιτροπής προεδρία, στην παραμονή εποίκων, στη διατήρηση των τουρκικών εγγυήσεων, στην επικυριαρχία της Άγκυρας επί ολοκλήρου της νήσου. Η προσπάθεια τού Προέδρου Χριστόφια να στοχοποιήσει και να ενοχοποιήσει την αντίθετη άποψη, κρύβει τον άκρατο κομματικό και προσωπικό εγωισμό του. Κατά τον Όσκαρ Ουάιλντ, εγωισμός δεν είναι να ζει κάποιος όπως θέλει, αλλά να ζητά από τους άλλους να ζήσουν όπως αυτός θέλει...
*Ο Κυριάκος Κενεβέζος είναι γενικός γραμματέας του ΔΗΚΟ.