Η δική μας Τυνησία απειλεί το Κολωνάκι...

Τα πάντα-όλα, εδώ και τώρα!

ΑΝΔΡΕΑΣ  ΡΟΥΜΕΛΙΩΤΗΣ

ΓΙΑΤΙ οι Κινέζοι κάνουν συνέχεια υπομονή; Γιατί αυτό τους δίνει δύναμη για να μπορέσουν να κάνουν κι άλλη υπομονή...

ΑΥΤΟ κάνει ο περισσότερος κόσμος αναγκαστικά: υπομονή. Μήπως και εκπαιδευτεί σ' αυτήν για ν' αποκτήσει κι άλλη υπομονή. Γιατί αν τα όρια της υπομονής της πλειονότητας εξαντληθούν, τότε θα ζήσουμε αδιανόητες, ασύμμετρες καταστάσεις.
Η ΤΥΝΗΣΙΑ είναι εδώ! Πανταχού παρούσα. Στα σκοτεινά δρομάκια πέριξ της πλατείας Ομονοίας, κάτω απ' την Αθηνάς, στην Πατησίων, την Αχαρνών, στις γειτονιές, παντού! Τα όρια της δικής μας Τυνησίας δεν βρίσκονται πλέον έξω απ' το πρώην «άντρο της μπουρζουαζίας», το Κολωνάκι...
ΤΟ «άβατον» τελείωσε. Μετά τα γιουχαρίσματα και τους προπηλακισμούς, οι πολιτικοί έχουν «εξαφανιστεί» απ' τα στέκια τους στο «Ντακάπο» και τη «Βιβλιοθήκη».
Στην πλατεία, στον πεζόδρομο της Μηλιώνη, παντού, είναι κολλημένες αφίσες με τίτλο: «αλήτες - ρουφιάνοι - δημοσιογράφοι» και λίστα προγραφών (;) με κατάλογο ονομάτων. Οι αφίσες αυτές είναι εκεί κολλημένες πριν από την Πρωτοχρονιά και δεν «φιλοτιμείται» κάποιος να τις κατεβάσει...
ΓΡΑΦΑΜΕ χθες και για το νέο, πρωτόγνωρο μαζικό φαινόμενο της ένοπλης βίας με πρωταγωνιστές 20άρηδες που κανείς δεν μπορεί να υποτιμήσει. Οπως και το «να καεί, το μπιπ η Βουλή» που φωνάζουν μαζικά και μέσα στα οργανωμένα μπλοκ...
ΩΣΤΟΣΟ η πλειονότητα παριστάνει τον Κινέζο. Υπομονή κάνει. Κι αυτό της δίνει μεγάλη δύναμη για να μπορέσει να 'χει κι άλλη υπομονή. Ακόμη κι όταν, όπως δείχνουν οι σφυγμομετρήσεις της κοινής γνώμης, δεν ελπίζει πως με τις θυσίες της θα μπορέσει να δει κάποιο φως στο βάθος του τούνελ...
ΑΜΥΝΕΣΘΑΙ περί πάρτης. Τουτέστιν: ο καθένας για την πάρτη του. Αυτό κυριαρχεί μαζί με το όλοι εναντίον όλων. Ο σώζων εαυτόν σωθήτω. Η βία είναι πανταχού παρούσα. Η Τυνησία υποβόσκει. Ομως ο μεγαλύτερος κίνδυνος για την όποια συνοχή δεν είναι οι ενδεχόμενες εξεγέρσεις, οι λεηλασίες, το πλιάτσικο, αλλά η αυτοκαταστροφική συμπεριφορά, ο αλληλοσπαραγμός, η εγκατάλειψη των επιχειρήσεων, οι αυτοκτονίες. Ναι, οι αυτοκτονίες. Είναι κάποιοι που τους φοβάμαι πολύ...
ΕΥΤΥΧΩΣ, να λέτε, που η πλειονότητα έχει τεράστια αποθέματα υπομονής και καρτερικότητας. Κάποιοι λένε: «είναι μονόδρομος, δεν υπάρχει άλλη λύση». Πολλοί διακρίνουν το αδιέξοδο αλλά δεν έχουν πειστεί πως υπάρχει κι άλλο μονοπάτι. Και να υπάρχει, μες στον πανικό ο καθένας κοιτάζει πώς θα επιβιώσει και μερικοί πώς θα βγάλουν και το μάτι του διπλανού τους...
ΑΝ επιχειρούσαμε να κάνουμε μια ανάλυση με τα παραδοσιακά υλικά και στερεότυπα, θα λέγαμε πως το διευρυνόμενο ρεύμα ενάντια στο πολιτικό σύστημα και τους εκπροσώπους του, έτσι όπως εκδηλώνεται, έχει περισσότερο ακροδεξιά-φασίζοντα χαρακτηριστικά παρά ακροαριστερά και αναρχοαντιεξουσιαστικά. Και πως η πλειονότητα, που κάνει κι άλλη υπομονή, αποτελεί το συντηρητικό, το μικροαστικό και συμβιβασμένο κομμάτι της κοινωνίας. Ομως όλα αυτά έχουν αλλάξει άρδην. Τα στερεότυπα και τα παραδοσιακά υλικά δεν επαρκούν ούτε για «ζήτω». Ζούμε πάνω σε μία κινούμενη άμμο, όπου ούτε οι θεωρίες του χάους μπορούν να προσεγγίσουν την επαπειλούμενη κοινωνική εντροπία και να προβλέψουν τις ασύμμετρες απειλές. Κυριολεκτικά.
ΕΥΤΥΧΩΣ, να λέτε πάλι, που η υπομονετική πλειονότητα, παρ' όλη τη θεμελιακή αμφισβήτηση των πάντων, διατηρεί ακόμη την κοινή λογική. Αυτοεκπροσωπεί, χωρίς να αντιπροσωπεύεται, ένα νέο κόμμα, το ΚΚΛ· Κόμμα Κοινής Λογικής. Αυτό απαντάει στις σφυγμομετρήσεις της γνώμης της... κοινής.
ΛΕΕΙ, σοφά, ότι δεν επιθυμεί εκλογές. Γιατί άμα μπούμε μέχρι την άνοιξη σε εκλογική περιπέτεια, δεν θα λειτουργεί τίποτα και θα καταρρεύσουν όλα μία ώρα νωρίτερα. Λέει πως δεν εμπιστεύεται τα κόμματα και το πολιτικό σύστημα, αλλά όχι ότι επιθυμεί να το ανατρέψει, αφού δεν μπορεί να το αντικαταστήσει με κάτι άλλο. Λέει «ίσως ήταν καλύτερα μια οικουμενική κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας», αλλά δεν λέει: «να φύγει τώρα αυτή η κυβέρνηση»...