Ναυαγός στη μέση ωκεανού

Κώστας Βενιζέλος

Η ΕΙΚΟΝΑ του ναυαγού μέσα στη μέση του ωκεανού, με μόνο στήριγμα ένα σάπιο ξύλο, κομμάτι από το καράβι, φωτογραφίζει τη σημερινή κυπριακή πραγματικότητα. Και στην οικονομία, το Κυπριακό και τα κοινωνικά. Η μόνη διαφορά είναι πως οι ναυαγοί εάν σωθούν ή πνιγούν, στην κατάσταση που βρίσκονται, είναι ένα αποκλειστικά ατομικό ζήτημα. Στην περίπτωσή μας, ο ναυαγός θα μας τραβήξει όλους μαζί του στον βυθό.
Στην οικονομία, βαδίζουμε σε μια κατάσταση κοντά στο ελλαδικό μοντέλο. Η αναβλητικότητα, η επιδερμική αντιμετώπιση των παγκόσμιων οικονομικών εξελίξεων, ο ωχαδελφισμός σε συνδυασμό με τον κυπροκεντρικό επαρχιωτισμό («εμάς δεν θα μας επηρεάσει η κρίση»), μας οδήγησαν μπροστά σε εφιαλτικά σενάρια.
Ακόμη και τώρα, η αντιμετώπιση γίνεται με όρους εσωτερικού πολιτικού παιχνιδιού και διαχρονικών απωθημένων. Βρισκόμαστε στο παρά πέντε, αλλά μπορούν να γίνουν ανατροπές αποτροπής. Συμφωνήθηκε ένα πακέτο στο προεδρικό (Κυβέρνησης-κομμάτων), το οποίο διαφοροποιήθηκε στην πορεία από κυβερνητικής πλευράς. Σήμερα υπάρχουν δυο συμφωνημένα πακέτα. Η Κυβέρνηση έχει μια επιλογή: Να δεχθεί το πρώτο, που θα περάσει από τη Βουλή και να αναλάβει να διαχειριστεί το θέμα με τις συντεχνίες (κυρίως με την ΠΑΣΥΔΥ). Στο Κυπριακό, η τακτική που ακολουθήθηκε από το 2008 και εντεύθεν έχει εγκλωβίσει την ελληνοκυπριακή πλευρά σε μια αδιέξοδη διαδικασία, με βηματισμούς προς το σενάριο του 2004. Και ως προς το διαδικαστικό και κυρίως σε ό,τι αφορά το περιεχόμενο. Η ομάδα ξεκίνησε εξαρχής με αμυντικούς προσανατολισμούς και ήταν επιρρεπής στα αυτογκόλ. Δυο, μάλιστα, σημειώθηκαν πριν αρχίσει ο αγώνας. Στο σημείο που βρισκόμαστε, οι επιλογές που φαντάζουν μπροστά μας, είναι πως είτε προχωρούμε με βάση τον σχεδιασμό του ΟΗΕ (τριμερή τον Οκτώβριο, διεθνή διάσκεψη/πολυμερή μέχρι το τέλος του χρόνου) είτε αδιέξοδο και απόδοση ευθυνών. Και στην πρώτη επιλογή, υπάρχει και το ενδεχόμενο (σοβαρό εάν λάβει κανείς υπόψη το περιεχόμενο των συζητήσεων στις απευθείας διαπραγματεύσεις) της απόρριψης ενός νέου σχεδίου. Με ό,τι μπορεί να σημαίνει αυτό την επόμενη ημέρα. Η επιμονή σε μια αδιέξοδη πορεία μοιάζει με τον οδηγό που χτυπά με δύναμη το αυτοκίνητό του στον τοίχο. Όχι μια φορά, αλλά κατ’ επανάληψη. Η κοινωνία, οι πολίτες, ζουν έντονα τα πολλά αδιέξοδα. Οικονομικά και πολιτικά. Μετά τη φονική έκρηξη στο Μαρί, έχει καταρρεύσει πλήρως μπροστά τους το κράτος και το πολιτικό σύστημα. Υπάρχει σοβαρή έλλειψη εμπιστοσύνης στους θεσμούς. Λύση δεν είναι να αλλάξει τα ρούχα του ο Μανωλιός και να τα φορέσει αλλιώς. Να φύγει ο ένας Μανωλιός και να έλθει ο άλλος, ίσως και χειρότερος. Δεν μπορεί σε αυτή τη χώρα να είναι όλο αδιέξοδα. Υπάρχουν και διέξοδοι.

Πηγή: Ο Φιλελεύθερος
Δημοσιεύτηκε στις 13/08/2011