Κύπρος : Πολιτικά παιχνίδια κυβέρνησης και Διοικητή Κεντρικής Τράπεζας

ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ

Ένας Μηχανισμός για ηλίθιους

Του Άριστου Μιχαηλίδη

ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥσυγκινητική αυτές τις μέρες η προσπάθεια του υπουργού Οικονομικών και του Διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας όταν εξηγούν ότι ο Μηχανισμός δεν είναι κάτι το κακό ή ντροπή, είναι κάτι σαν τον Συνεργατισμό, όπως είπε προχτές ο κ. Σιαρλή κι ότι σημασία έχει να εξασφαλίσουμε τους καλύτερους όρους. Φυσικά και όποιος απευθύνεται στα Συνεργατικά ελπίζει ότι θα εξασφαλίσει τους καλύτερους όρους, αλλά πολύ σύντομα αντιλαμβάνεται ότι τους όρους δεν τους βάζει ποτέ εκείνος που πάει να πάρει δάνειο αλλά εκείνος που του το δίνει. Είτε είναι Συνεργατικό, είτε τράπεζα, είτε νονός της νύκτας. Μόνο τα φιλανθρωπικά ιδρύματα κάνουν ελεημοσύνες χωρίς ανταλλάγματα και ο Μηχανισμός, όπως και τα Συνεργατικά, δεν είναι φιλανθρωπικά ιδρύματα. Όμως είναι προφανές ότι οι προσπάθειες να καλλωπισθεί ο Μηχανισμός είναι ένα πολιτικό παιχνίδι, που δεν έχει σχέση με την πραγματικότητα.
Το πρόβλημα δεν θα ήταν τόσο δυσβάστακτο αν η προσπάθεια αφορούσε μόνο τις τράπεζες. Αν δηλαδή το κράτος και τα δημόσια οικονομικά δεν είχαν πρόβλημα, όπως λίγο πολύ ισχυρίζεται για πολιτικούς λόγους η Κυβέρνηση και το Κόμμα, οι ανάγκες των τραπεζών θα καλύπτονταν πολύ εύκολα και δεν θα υπήρχε κανένας λόγος να μιλάμε για Μηχανισμούς με καλύτερους ή χειρότερους όρους και με μνημόνια, που θα μας επιβάλλουν την οικονομική και κοινωνική πολιτική του κράτους. Αλλά το πρόβλημα των τραπεζών απλώς κάνει πιο επείγουσα την ανάγκη ένταξης στον Μηχανισμό, ακριβώς επειδή το κράτος έχασε την αξιοπιστία του στις διεθνείς αγορές και δεν μπορεί να εξασφαλίσει τα κεφάλαια που χρειάζεται. Μέχρι τον Δεκέμβριο του 2010 η Κυπριακή Δημοκρατία μπορούσε να εξασφαλίζει δάνεια με επιτόκια 4% - 5%, αλλά επειδή δεν προχωρούσε σε δημοσιονομική εξυγίανση, όπως φώναζαν οι κινδυνολόγοι, άρχισε η αντίστροφη μέτρηση κι από τον Μάιο του 2011 αποκλείστηκε από τις διεθνείς αγορές. Γι΄ αυτό εξάλλου μόνο από τη Ρωσία μπόρεσε να εξασφαλίσει το πρόσφατο δάνειο των €2,5 δισεκατομμυρίων, με επιτόκιο 4,5%, το οποίο όμως τελειώνει σύντομα και τώρα ψάχνουμε για νέο δάνειο πάλι από τη Ρωσία. Το πρόβλημα των τραπεζών ξέσπασε μόλις τον Οκτώβριο, με την απομείωση (κούρεμα) του ελληνικού χρέους που έπληξε τα ελληνικά ομόλογα.
Να μην ξαναλέμε πως η εύρωστη κυπριακή οικονομία, που στις αρχές του 2008, όταν ξέσπασε η διεθνής κρίση και η διακυβέρνηση Χριστόφια, είχε πλεόνασμα €554 εκατομμυρίων, αλλά από το 2008 μέχρι το 2011 το δημόσιο χρέος αυξήθηκε κατά €4,3 δισεκατομμύρια.
Αν λοιπόν θα προσφύγουμε στον Μηχανισμό θα είναι γιατί τα δημοσιονομικά του κράτους δεν μπορούν να αντεπεξέλθουν με άλλο τρόπο. Γι΄ αυτό και το σενάριο δεν είναι να μπούμε στον Μηχανισμό για να πάρουμε €1,8 δισεκατομμύρια να τα δώσουμε στη Λαϊκή και να ησυχάσουμε, αλλά να πάρουμε και όσα άλλα χρειάζεται το κράτος, που είναι μερικά δισεκατομμύρια επιπλέον. Είναι εύκολο λοιπόν τώρα που αναπτύσσεται και η προεκλογική κραιπάλη, να λέμε ότι δεν υπάρχει πρόβλημα στα δημοσιονομικά κι ότι αν πάμε στον Μηχανισμό, θα είναι μόνο για τις τράπεζες, αλλά αν δεν ανοίξουν οι κυβερνητικοί οφθαλμοί να δουν τι θα κάνουν ριζικά για την οικονομία, έπονται πολύ χειρότερα. Κι αυτό δεν είναι κινδυνολογία, είναι αριθμητική.
aristosm@phileleftheros.com