Ρατσιστικές συμπεριφορές

ΕΦΗΜΕΡΑ

Είναι αλλοδαπή, δεν μας νοιάζει

Της Χρυστάλλας Χατζηδημητρίου

Η ΑΛΛΟΔΑΠΗ οικιακή βοηθός έφυγε το πρωί της Κυριακής από το σπίτι όπου εργάζεται και μετέβη σε χωριό να βρει φίλες της. Το απόγευμα που θα επέστρεφε στο σπίτι της, συνάδελφος της οποίας η μητέρα εργοδοτεί μια από τις φίλες της, προσφέρθηκε να τη μεταφέρει στη Λευκωσία. Την άφησε στη στάση λεωφορείου για να συνεχίσει τη διαδρομή της και την επομένη έμαθε πως η κοπέλα είναι κτυπημένη στο νοσοκομείο και σύμφωνα με καταγγελία της καθώς περίμενε στη στάση, κάποιος άντρας που διαμένει στο χωριό όπου εργάζεται προσφέρθηκε να τη μεταφέρει στον τόπο εργασίας της. Γνωρίζοντας τον άντρα, μπήκε στο αυτοκίνητο αλλά αυτός στη διαδρομή την παρενόχλησε σεξουαλικά κι αυτή πήδηξε από το αυτοκίνητο. Από φίλες της κοπέλας, η συνάδελφος βρήκε το τηλέφωνο του σπιτιού που εργάζεται και πήρε να δει τι γίνεται η κοπέλα. Η εργοδότρια της είπε ότι η εκδοχή της Αστυνομίας είναι πως η κοπέλα (την οποία έχει στο σπίτι της για πέντε χρόνια) τις Κυριακές εκπορνεύεται και… στα πλαίσια της δουλειάς έγινε το ατύχημα (με απλά λόγια). Κι η γυναίκα δικαίως πια φοβάται για το ποιον άνθρωπο έχει στο σπίτι της, με τα παιδιά της, έστω κι αν για πέντε χρόνια δεν είχε οποιαδήποτε ένδειξη που να οδηγεί στο συμπέρασμα πως η κοπέλα εκπορνεύεται.
Για την Αστυνομία είναι απλά τα πράγματα. Το θύμα είναι θύτης ή τα ήθελε και τα έπαθε και η υπόθεση κλείνει. Πώς τα ήθελε όμως και πήδηξε από το αυτοκίνητο βάζοντας σε κίνδυνο τον εαυτό της, δεν το αντιληφθήκαμε. Και το ότι στη στάση δεν έκανε πιάτσα αλλά μεταφέρθηκε εκεί από συγκεκριμένο άτομο (δημοσιογράφο θηλυκού γένους κι όχι πελάτη), δεν ξέρουμε αν μετρά.
Έτσι απλά,από τη μια στιγμή στην άλλη ένας άνθρωπος μπορεί να κτυπηθεί σωματικά και ψυχικά, να βρεθεί άνεργος σε ξένο τόπο, να στιγματιστεί, να χάσει της εμπιστοσύνης που έχαιρε από τους εργοδότες, να απελαθεί… Γιατί είναι εύκολο να μπουν ταμπέλες. Είναι εύκολο για την Αστυνομία να πει «είναι απλά μια πόρνη» και να ξεμπερδεύσει.