Τα μνήματά τους είναι ακόμα φυλακισμένα για τους επισκέπτες...

ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ

Προς (Αυτο)προσβληθέντας

Του Γ. Σέρτη

ΑΠΟ ΠΡΟΧΤΕΣ, που κοινοποιήθηκε η επιστολή-καταγγελία της Κωνσταντίνας Ρίτσου, τα«Χαιρετίσματα στην εξουσία» πρέπει να κατευθύνονται προς όλους μας. Με την ιδιότητα του συγγραφέα, η κυρία Ρίτσου ένιωθε την ανάγκη να προσκυνήσει τα Φυλακισμένα Μνήματα –ναι, υπάρχουν, ευτυχώς,ωραίες Ελληνίδες που θέλουν να τιμούν τους ανεπανάληπτους ωραίους Έλληνεςτων Φυλακισμένων Μνημάτων.
Αφού περιγράφει την έκπληξή της, όταν ρωτά μια κυρία πώς θα φτάσει στα Φυλακισμένα Μνήματα, και παίρνει απάντηση ότι «δεν υπάρχουν τέτοια» (!) καταλήγει στους δεμσοφύλακες, δηλώνοντας τον σκοπό της.
«Υπήρξε μια πλήρης ασυνεννοησία σουρεαλιστικού τύπου, διότι εγώ θεωρούσα δεδομένο, με την κοινή μου λογική, ότι ο χώρος είναι μουσειακός και τόπος προσκυνήματος. Εκείνοι μού ζήτησαν να κάμω αίτηση στο διευθυντή των Φυλακών. Αφού τελικά με δυσκολία συνεννοηθήκαμε, υπέστηκα μια εξευτελεστική έρευνα ως να επρόκειτο να επισκεφθώ κάποιο διαβόητο εγκληματία, και όχι να τιμήσω τη μνήμη των σύγχρονων ηρώων του Ελληνισμού. Περίμενα για αρκετή ώρα στην πύλη την άφιξη περιπολικού αυτοκινήτου, το οποίο με συνόδευσε μέχρι την είσοδο των Φυλακισμένων Μνημάτων. Με μεγάλη έκπληξη αλλά και ντροπή για την ιερή μνήμη των ηρώων, διαπίστωσα ότι η γη όπου μαρτύρησαν και θυσιάστηκαν είναι μέρος φυλακών κοινών καταδίκων. Ότι τα μνήματά τους είναι ακόμα φυλακισμένα για τους επισκέπτες...» Εκφράζοντας την απογοήτευσή της και την πικρία της για το γεγονός ότι τα Φυλακισμένα Μνήματα δεν είναι ελεύθερος τόπος προσκυνήματος, ώστε «ο κάθε Έλληνας ή ξένος που τιμά τους αγώνες της Ελευθερίας να τα επισκεφθεί χωρίς να θίγεται η ανθρώπινή τους αξιοπρέπεια», προσθέτοντας ότι «ο χώρος του εθνικού προσκυνήματος πρέπει να είναι ανεξάρτητος από τις φυλακές του κοινού ποινικού δικαίου», η Κ. Ρίτσου παραθέτει τους –αρκούντως... επεξηγηματικούς– στίχους του Κ. Βάρναλη:
«Μαζί τους στο ίδιο το Βαπόρι, πρεζάκηδες, αλάνια, λαθρεμπόροι Ξεπίτηδες; Για να φανεί πως ίσια λογιούνται η Λευτεριά και τα χασίσια;» Πλην της προσυπογραφής,άλλον ουδέν!...