Οι ευθύνες της κυπριακής ηγεσίας

ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ

Οι έκπληκτοι ηγέτες μας, η κυριαρχία και οι Αρειανοί

Του Άριστου Μιχαηλίδη

ΜΑΣ ΚΑΝΟΥΝεντύπωση οι αντιδράσεις πολλών στην ελληνοκυπριακή πλευρά για όσα αποκαλύφθηκαν σχετικά με το έγγραφο Έρογλου για τα θέματα της διακυβέρνησης, που κατατέθηκε την περασμένη βδομάδα. «Οπωσδήποτε θεωρείται μια αρνητική και απαράδεκτη οπισθοχώρηση και οπισθοδρόμηση», ήταν η αντίδραση του Νίκου Αναστασιάδη, ενώ ακόμα και οι Οικολόγοι εκτίμησαν ότι «ο Τουρκοκύπριος ηγέτης υπαναχώρησε και τώρα προτείνει ξεκάθαρα την “κυριαρχία συνιστώντων κρατών” για τις δύο περιφέρειες». Και άλλοι πολιτικοί ηγέτες φυσικά αντέδρασαν παρομοίως. Αλλά, ο Έρογλου ούτε υπαναχώρησε από κάποιες συμφωνίες, ούτε οπισθοχώρησε. Αυτά που αναφέρονται στα έγγραφα είναι οι θέσεις και οι επιδιώξεις της τουρκικής πλευράς, ίδιες ήταν και όταν διαπραγματευτής ήταν ο Ταλάτ, όμως εμείς, οι ηγέτες μας δηλαδή, δεν ήθελαν να τις αντιληφθούν και να τις αντιμετωπίσουν, επιλέγοντας να πολιτεύονται στη σφαίρα της φαντασίας και να καλλιεργούν ψευδαισθήσεις και τώρα παριστάνουν ότι έπεσαν από τα σύννεφα.
Το είπαμε άπειρες φορές από αυτή τη στήλη, όπως το είπαν και πολλοί άλλοι βεβαίως, ότι ο Ταλάτ και στη συνέχεια ο Έρογλου ουδέποτε αποδέκτηκαν τη «μία ενιαία κυριαρχία», αλλά τόσο ο πρόεδρος Χριστόφιας όσο και οι εκπρόσωποί του επέμεναν ότι η συμφωνία της 23ης Μαΐου 2008 και η «διευκρίνιση» της 1ης Ιουλίου 2008 ξεκαθάριζε ότι ο Ταλάτ αποδέχεται τη μία διεθνή προσωπικότητα, μία ιθαγένεια, μία κυριαρχία. Να θυμίσουμε μόνο ότι στις 23 Μαΐου συμφωνήθηκε μόνο ότι «ο συνεταιρισμός θα έχει μία Ομόσπονδη Κυβέρνηση με μία διεθνή προσωπικότητα, καθώς και μια Τουρκοκυπριακή Συνιστώσα Πολιτεία και μία Ελληνοκυπριακή Συνιστώσα Πολιτεία, ίσου καθεστώτος». Όταν υπήρξαν αντιδράσεις για την απουσία της μίας κυριαρχίας και μίας ιθαγένειας από τη συμφωνία, ο πρόεδρος Χριστόφιας επιδίωξε «διευκρίνιση» στην επόμενη συνάντηση κι έτσι την 1 Ιουλίου 2008, έγινε κοινή δήλωση των Χριστόφια - Ταλάτ, η οποία ανέφερε ότι «συζήτησαν τα θέματα της μίας και μόνης κυριαρχίας και ιθαγένειας για τα οποία έχουν συμφωνήσει ως θέμα αρχής» και «συμφώνησαν να συζητήσουν τις λεπτομέρειες της εφαρμογής τους κατά τις απευθείας διαπραγματεύσεις». Ενώ δηλαδή ο συνεταιρισμός με μία διεθνή προσωπικότητα συμφωνήθηκε αμέσως, η ιθαγένεια και η κυριαρχία έμειναν να συζητηθούν στις διαπραγματεύσεις... Ήταν φανερό δηλαδή και οι διαπραγματευτές μας το γνώριζαν από πρώτο χέρι, ότι η τουρκική πλευρά δεν αποδεχόταν να συμφωνηθεί στη βάση των συνομιλιών η μία κυριαρχία και ιθαγένεια και γι΄ αυτό βρέθηκε η βρετανόπνευστη φόρμουλα ότι θα «συζητήσουν τις λεπτομέρειες κατά τις απευθείας διαπραγματεύσεις», μόνο και μόνο για να σιωπήσουν οι αντιδρούντες. Ο διαπραγματευτής μας, όμως, έπρεπε να επιμένει να ξεκαθαρίσει αυτό το ουσιώδες ζήτημα και μάλιστα την ώρα που θα μπορούσε να απαιτήσει και να βρει στήριξη από τα Ηνωμένα Έθνη, αλλά προτίμησε να το καταπιεί για να δημιουργηθεί θετικό κλίμα και να ξεκινήσουν οι συνομιλίες χωρίς να στριμωχθεί ο φίλος Μεμέτ Αλί, προς τον οποίο έγιναν τα δώρα και αυτός τα δώρισε στον Έρογλου. Τώρα, αυτά είναι που βρίσκουμε μπροστά μας και ας μην παριστάνουν τους Αρειανούς οι ηγέτες μας… Θα επανέλθουμε όμως για να δούμε γιατί αυτές οι «λεπτομέρειες» είναι τόσο σημαντικές.
aristosm@phileleftheros.com