Επειγόντως εναλλακτική στρατηγική

ΕΚ ΤΩΝ ΕΣΩ

Διαδικασία σε ψεύτικο σκηνικό

Του Κώστα Βενιζέλου

ΤΟ 2008, όταν άρχιζε αυτή η διαδικασία στο Κυπριακό, δεν είχε ξεκαθαρίσει η βάση των συνομιλιών, η βάση λύσης. Διαφορετικές ήταν οι ερμηνείες που δίδονταν στα κοινά ανακοινωθέντα και στην ορολογία. Κανείς δεν ήθελε να ταράξει τα λιμνάζοντα νερά, γιατί θεωρούσε πως μπορούσε να ζήσει μαζί με τις δικές του ερμηνείες. Αυτά, όμως, παραπέμπουν σε τακτικές μικρής διάρκειας. Ο Ταλάτ το είχε και πει και φαίνεται ότι τον επιβεβαιώνει και ο Έρογλου με το πρόσφατο έγγραφό του. Ο ένας αναφέρεται σε ομοσπονδία και ο άλλος σε συνομοσπονδία, δύο κράτη. Πού θα καταλήξει αυτή η προσέγγιση; Ασφαλώς όχι σε λύση.
Δεν μπορεί μια διαδικασία να στηρίζεται σε ένα ψεύτικο σκηνικό. Μια διαδικασία δεν αποδίδει όταν κρύβονται οι πραγματικότητες και οι φοβίες αφορούν το ενδεχόμενο να φορτωθεί την ευθύνη αδιεξόδου η πλευρά μας. Τούτο είναι άραγε χειρότερο από το να φορτωθεί κανείς μια κακή λύση ή μόνιμο αδιέξοδο, τη διχοτόμηση ή και όλα μαζί;
Ο Έρογλου δεν έχει εκπλήξει. Όπως δεν είχε εκπλήξει ούτε πέρσι τον Ιανουάριο ο Ταλάτ, όταν κατέθεσε το δικό του έγγραφο για τη Διακυβέρνηση. Γι’ αυτό και δεν βοήθησαν ποσώς οι τοποθετήσεις, πρόσφατα, ότι «υπάρχει πρόοδος» ή η συντήρηση εντυπώσεων για μια κινητικότητα που δεν είναι τίποτα άλλο από βήματα προς τα πίσω. Τέτοιες εικόνες αναπαράγονται και βοηθούν στην εκπλήρωση σχεδιασμών και σεναρίων που όχι μόνα τα ζήσαμε αλλά και για αυτά δεινοπαθήσαμε.
Η πολιτική της τουρκικής πλευράς κωδικοποιείται σε μια βασική επιδίωξη: Θέλει λύση μόνο εάν διασφαλίζεται η επικυριαρχία της Τουρκίας, η οποία επιδιώκει τον στρατηγικό έλεγχο της περιοχής και διά της Κύπρου. Θέλει λύση με κατάργηση της Κυπριακής Δημοκρατίας. Τα δύο αυτά στοιχεία περιέχονται στο έγγραφο Έρογλου. Το ζητούμενο είναι να ανατραπεί αυτή η πολιτική. Και τούτο δεν επιτυγχάνεται με κινήσεις που αφήνουν τις εντυπώσεις να κερδίζουν την ουσία. Είναι προφανές ότι η υπάρχει σκλήρυνση της τουρκικής πλευράς ακόμη και σε σχέση με τις σκληρές τους θέσεις στην αρχή των διαπραγματεύσεων.
Τι μπορεί να γίνει; Χρειαζόμαστε επειγόντως εναλλακτική στρατηγική. Χρειαζόμαστε πολιτικό σχεδιασμό που δεν περιορίζει την εμβέλειά του στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, αλλά ευρύτερα. Με αξιοποίηση των πλεονεκτημάτων που διαθέτουμε και με πρωτοβουλίες που θα έχουν και αποτρεπτικό χαρακτήρα αλλά και θα προσφέρουν προοπτικές για λύση.

Αποστολή άρθρου με email

κλείσιμο παραθύρου

Ονοματεπώνυμο αποστολέα:
Email αποστολέα: *
Email παραλήπτη: *
Το σχόλιό σας:
Τα πεδία που είναι σημειωμένα με * είναι υποχρεωτικά
Αποστολή αντιγράφου σε μένα
ΕΚ ΤΩΝ ΕΣΩ Του Κώστα Βενιζέλου