Κύπρος - Ανησυχούμε, ναι ανησυχούμε…

ΕΚ ΤΩΝ ΕΣΩ

Της Ανδρούλας Ταραμουντά

Τι έγινε και βρισκόμαστε ένα βήμα πριν από την στάση πληρωμών; Γιατί κάτι έγινε για να μην ισχύουν οι διαβεβαιώσεις του τέως υπουργού Οικονομικών Κίκη Καζαμία, ότι το ρωσικό δάνειο των 2,5 δισεκατομμυρίων ευρώ θα αρκούσε μέχρι το τέλος του χρόνου. Τι έγινε και χρειαστήκαμε νέο δάνειο άρον-άρον για να μπορέσει το κράτος να πληρώσει τις άμεσες ανάγκες του και τους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων, όταν ο αρμόδιος υπουργός τόνιζε, προ μερικών μηνών, ότι δεν θα χρειαστούμε νέο δάνειο πριν από το Φεβράρη; Πώς λοιπόν να μην προκύπτουν ερωτηματικά και ανησυχία για την κατάσταση της οικονομίας;
Κι αυτά τα ερωτηματικά δεν προκύπτουν από τις τοποθετήσεις οποιουδήποτε στελέχους της αντιπολίτευσης, αλλά από ένα υπεύθυνο πρόσωπο που τύγχανε του σεβασμού όλων. Ο Κίκης Καζαμίας δεν ήταν Χαρίλαος Σταυράκης. Δεν ωραιοποιούσε την κατάσταση της οικονομίας για να θωπεύσει αυτιά στο Προεδρικό Μέγαρο. Έλεγε τα πράγματα με το όνομά τους.
Κάτι πήγε στραβά και δεν κρύβεται πλέον.
Η, υπό άκρως πιεστικές συνθήκες, προσφυγή στη Μόσχα προς εξασφάλιση νέου δανείου ύψους πέντε δισεκατομμυρίων ευρώ και η σπουδή για εξασφάλιση δανείου από κερδοφόρους ημικρατικούς οργανισμούς δείχνουν ότι υπάρχει πρόβλημα που χρήζει άμεσης αντιμετώπισης και αυτό δεν έχει καμιά σχέση με το πώς πολιτεύεται ο Νικόλας Παπαδόπουλος. Η επιχειρηματολογία του ΑΚΕΛ ότι δεν είναι έγκλημα καθοσιώσεως να δανειστεί το κράτος από τους ημικρατικούς όταν αυτό είναι μια συνήθης πρακτική και ότι τα δάνεια θα είναι εξασφαλισμένα και θα έχουν ισάξια απόδοση δεν είναι διόλου καθησυχαστική. Και πολύ περισσότερο πειστική. Ούτε και μπορεί τα σφάλματα που έγιναν στο παρελθόν να αποτελούν άλλοθι για επανάληψη σήμερα ή στο μέλλον.
Η σημερινή διαχείριση απαιτεί καθαρότητα απόλυτη και διαφάνεια προκειμένου να αποφύγουμε τα χειρότερα. Μια καθαρότητα που δεν ακούσαμε από τον υπουργό Υγείας και εν δυνάμει προεδρικό υποψήφιο Σταύρο Μαλά, που μίλησε για οικονομικό Αττίλα που ενέσκηψε στον τόπο μας. Η αντιμετώπιση του «οικονομικού Αττίλα» βαρύνει ποιον, τον απλό πολίτη, ή την υπεύθυνη κυβέρνηση στην οποία ο συμπαθής υπουργός μετέχει; Μια τέτοια ατάκα από την αντιπολίτευση θα προκαλούσε «πόλεμο». Γιατί σημαίνει αποτυχία αυτών που ασκούν εξουσία. Αλήθεια με αυτή τη λογική θα πορευθεί στις προεδρικές;

Πηγή: Ο Φιλελεύθερος
Δημοσιεύτηκε στις 11/07/2012