Ο Ντομινίκ αλλά και οι μετανάστες

Κακόφημες ιστορίες

ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΡΙΑΝΤΗΣ

Κι όμως. Πέρα από τις ιοβόλες κοινοτοπίες και την ανεκδοτολογική χαιρεκακία εναντίον του Στρος-Καν για το βαρύτατο, αλλά ανθρώπινο ολίσθημα (για το οποίο πρέπει να τιμωρηθεί, αν αποδειχθεί ότι το διέπραξε το έγκλημα χρησιμοποιώντας την ανδρική και άλλη εξουσία του), υπήρξαν και διαφορετικές αντιδράσεις.

Ενα περίγραμμα λύπης στο όριο του οίκτου. Οχι για τον εκμηδενισμό του ισχυρού και την απομυθοποίηση της παντοδυναμίας του μέσω της διαπόμπευσης, αλλά για το ανθρώπινο ράκος, τον κοινό θνητό που πλήρωνε τις (ενδεχόμενες) αμαρτίες του... Τέλος πάντων, πολλά μπορεί να πει κανείς για την πολύπτυχη αυτή υπόθεση, καθώς οργιάζουν οι θεωρίες συνωμοσίας και οι ερμηνείες. Από το ότι κάποιοι θυμήθηκαν ξαφνικά το τεκμήριο της αθωότητος (προφανώς... λείπουν όταν διαπομπεύονται κάποιοι άλλοι χωρίς ακόμη να έχουν καταδικαστεί), μέχρι την πιθανή στροφή του ΔΝΤ προς τα... δεξιά, λες και το κακόφημο Ταμείο έπαυσε να είναι η Ακρόπολη της στυγνής καπιταλιστικής λογικής *** Λέγαμε, λοιπόν, στο χθεσινό φύλλο, ότι ενώ «λύθηκε» κάπως η ελληνική κοινωνία, υπερνικώντας τον αρχικό, μοχθηρό εαυτό της έναντι των πρώτων μεταναστών, ήρθε ένα νέο ωκεάνιο κύμα και φόρτισε επικίνδυνα την ατμόσφαιρα: πλημμύρισε ο τόπος από εγκλωβισμένους, οι οποίοι με τη σειρά τους άρχισαν να εκτοπίζουν τους παλιούς κατοίκους από τις γειτονιές -Ελληνες και μετανάστες πρώτης γενιάς- με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί ένα εφιαλτικό αδιέξοδο.
Για όλους... Δεν επρόκειτο για οικειοθελή συνύπαρξη, αλλά για αναγκαστική συμβίωση με όρους ελάχιστα υποβοηθητικούς. Διαφορετική κουλτούρα, άλλα ήθη, ξένη νοοτροπία (και για τους μεν και για τους δε), αμοιβαία καχυποψία μεταξύ ανθρώπων που πάνω κάτω μοιράζονται σε θαμπές γειτονιές την ίδια άδικη μοίρα (στερήσεις, ανεργία, ανασφάλεια κτλ.)... Τα υπόλοιπα -αυτά που παρακάμπτει ελαφρά τη καρδία η οπτική κάποιων προοδευτικών- ήσαν αναπόφευκτα. Μιλάει γι' αυτά, εδώ δίπλα, ο Μανώλης Γλέζος. Εμείς θα συνεχίσουμε σε επόμενο σημείωμα. Με αφορμή τα χθεσινά μέτρα και με ένα κρίσιμο, αφετηριακό σημείο: την ανέλεγκτη ροή και την πλημμυρίδα των μεταναστών στη χώρα...