Προτάσεις χωρίς να λαμβάνεται υπόψη ο ρόλος που επιδιώκει στην Κύπρο η Τουρκία

ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ

Μα η πρόταση δεν ήταν προσωπική για τον Ταλάτ;

Του Άριστου Μιχαηλίδη

Ο ΤΥΦΩΝΑΣαντιδράσεων κάθε φορά που επανέρχεται στις πολιτικές συζητήσεις η περιπέτεια της εκ περιτροπής προεδρίας, ένα δείχνει: Ότι τέτοια πρόνοια σε μια ενδεχόμενη συμφωνία είναι σίγουρο ότι θα τα τινάξει όλα στον αέρα. Παρά την προσπάθεια του Προέδρου Χριστόφια και των ανθρώπων του να εξηγήσουν και να πείσουν για τη σοφία της πρότασής τους, επί μήνες, οι διαφωνίες παραμένουν κατηγορηματικές. Είναι προφανές ότι η συντριπτική πλειοψηφία των Ελληνοκυπρίων δεν πρόκειται να εγκρίνει μια συμφωνία που θα της επιβάλλει Τουρκοκύπριο επικεφαλής του κράτους, έστω κι αν αυτό θα είναι συνεταιρικό, έστω κι αν θα είναι εναλλάξ. Κι όμως για έναν περίεργο λόγο ο Πρόεδρος δείχνει να μην ακούει τις αντιδράσεις, πιστεύοντας ίσως ότι θα έρθει η ώρα που θα πείσει τον κόσμο, ίσως με μερικές εμφανίσεις του σε διάφορα τηλεοπτικά προγράμματα ευαισθησίας, όπως αυτό της Ελίτας. Όμως, η αλήθεια είναι ότι όσα επιχειρήματα υπάρχουν για να στηρίξουν αυτή την πρόταση έχουν ειπωθεί πολλές φορές και τώρα επαναλαμβάνονται και είναι κουραστικά. Το τελευταίο, ότι υπάρχουν και Τουρκοκύπριοι καλοί κι ότι αν είναι αριστερός Τουρκοκύπριος θα είναι καλύτερος από ένα δεξιό Ελληνοκύπριο, εισέπραξε τις ίδιες αρνητικές αντιδράσεις. Δεν έμεινε τίποτε άλλο να ειπωθεί, τίποτε καινούργιο. Είναι βέβαιο επομένως ότι ο Πρόεδρος δεν έκανε αυτή την πρόταση επειδή την βρήκε από τους προηγούμενους, όπως δηλώνει, αλλά επειδή πιστεύει σ’ αυτήν, πιστεύει δηλαδή ότι πρόκειται για μια εξαιρετική ιδέα και δεν έχει καμιά αμφιβολία για να μπει στη διαδικασία να την ξανασκεφτεί, αφού βλέπει να την απορρίπτουν όλοι οι άλλοι.
Εξάλλου, όταν την έκανε ήταν σίγουρος ότι το Κυπριακό θα λυθεί γρήγορα-γρήγορα και ότι ο πρώτος Τουρκοκύπριος, που θα γινόταν Πρόεδρος (εκ περιτροπής) θα ήταν ο καλός Ταλάτ, τον οποίο συμπαθούσαν τότε όλοι οι Ελληνοκύπριοι, οπότε θα ήταν ευκολότερο να τον εγκρίνουν. Κι αυτή, όπως και όλες οιπροτάσεις του έγιναν προς τον Ταλάτ, δίνοντας πρόσκαιρα σ’ ένα διεθνές έγκλημα εισβολής και κατοχής ένα χαρακτήρα προσωποπαγές, κάτι που ακόμα και ως έκφραση είναι λανθασμένη, πόσο μάλλον ως γεγονός. Αυτό το στοιχείο αναδεικνύει και η δήλωση του Άντρου Κυπριανού περί της προτίμησης σε αριστερό Τουρκοκύπριο Πρόεδρο, την οποία στήριξε κι ο ίδιος ο Πρόεδρος, λέγοντας μάλιστα ότι υπάρχουν και καλοί Τουρκοκύπριοι (αριστεροί, ασφαλώς) και ξεχνώντας ότι είναι οι ίδιοι που κατάγγελλαν τον Ταλάτ ότι ενώ ως αρχηγός κόμματος ήταν καλός και συμφωνούσε μαζί τους, όταν έγινε συνομιλητής πέταξε την κυπριακή του ιδεολογία και μετατράπηκε σε Τούρκο. Είναι στην ίδια λογική η επιμονή στην εκ περιτροπής προεδρία και η πίστη στον καλό Τουρκοκύπριο. Βασίζεται σε μια ανύπαρκτη κυπριακή εθνικότητα, όλοι είμαστε πρώτα Κύπριοι και σκεφτόμαστε μόνο την Κύπρο μας, αλλά ξεχνά το ρόλο της Τουρκίας, την επιρροή της στην τ/κ κοινότητα, ακόμα και στους καλούς αριστερούς Τ/κ και την επιρροή που θέλει να παίξει στη μελλοντική Κύπρο. Κι αυτό είναι το πιο ουσιαστικό στοιχείο για να παίρνουμε τις αποφάσεις μας. Αν το ξεχνά η ηγεσία μας, τι ελπίδα έχουμε;
aristosm@phileleftheros.com