Εάν η πολιτική αναξιοπιστία ήταν… φαγώσιμο, αυτή ειδικά που «παράγεται» στην Κύπρο, θα ήταν ικανά τα αποθέματά της να θρέψουν πολύ κόσμο που πεινάει

ΑΝΤΙΡΡΗΣΕΙΣ

Ψηφίζουμε τους... δόκτορες της (πολιτικής) αναξιοπιστίας!

Του Νίκου Τόκα

ΕΑΝ Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ αναξιοπιστία ήταν… προϊόν που θα μπορούσε κάποιος να το βάζει μέσα σε σακούλες, πιστέψτε το, θα κρίνονταν ανεπαρκείς οι διαθέσιμοι αποθηκευτικοί χώροι της χώρας, για να χωρέσουν όλες τις σακούλες αυτές. Εάν η πολιτική αναξιοπιστία ήταν… φαγώσιμο, αυτή ειδικά που «παράγεται» στην Κύπρο, θα ήταν ικανά τα αποθέματά της να θρέψουν πολύ κόσμο που πεινάει. Εάν, τέλος, η πολιτική αναξιοπιστία ήταν εξεταζόμενο μάθημα στα Πανεπιστήμια, μόνο δικοί μας πολιτικοί θα μπορούσαν να το διδάξουν με επιτυχία, αφού οι ίδιοι, θα μπορούσε να πει κάποιος ότι είναι οι άξιοι… εκπρόσωποι και εκφραστές της!
…Λοιπόν, έχονταςτο πιο πάνω υπόψη, με… κομμένα τα φτερά και περιορισμένες τις προσδοκίες, θα βαδίσουμε αύριο προς τις κάλπες. Εστω κι αν είναι βέβαιο ότι από Δευτέρας θα είμαστε και πάλι θεατές ενός νέου κύκλου πολιτικού παραμυθιού. Με τους ίδιους περίπου πρωταγωνιστές (ή πιστά τους αντίγραφα!), αυτούς που γνωρίζουμε πλέον απέξω και ανακατωτά. Ανάμεσα στους οποίους, δυστυχώς, και κάμποσοι που με την… πολυσχιδή δραστηριότητά τους, έχουν να επιδείξουν ισχυρά δείγματα προσωπικής και συλλογικής ιδιοτέλειας.
…Δεν είναι αυτοίπου νομοθέτησαν για τους μισθούς, τα επιδόματα, τις αφορολόγητες λιμουζίνες τους (θα καταδεκτούν μ’ αυτές άραγε να ανέβουν στον Πενταδάκτυλο;), και τις πολλαπλές και προκλητικές συντάξεις τους; …Δεν είναι άραγεκάποιοι από αυτούς που με την προθυμία και τα χαρακτηριστικά υποτελών και αναξιοπρεπών ανθρώπων, εξυπηρέτησαν, τσιμεντώνοντας τα συμφέροντα φίλων, παρατρεχάμενων και… ευγενών χορηγών τους;
…Αναγκαία υπενθύμισηπρος τους ανυποψίαστους ψηφοφόρους: Οι 56 της προηγούμενης Βουλής (με εξαίρεση τον Α. Αγγελίδη ο οποίος διαφωνεί) μερίμνησαν να διασφαλίσουν τη βουλευτική τους αντιμισθία και για τον μήνα Μάιο, ενώ η Βουλή έχει κλείσει τον Απρίλιο! Μιλάμε συνολικά για ένα ποσό της τάξης των €500.000 που θα φύγει από τα κρατικά ταμεία για να δοθεί σε πολιτικούς, που δεν τα δικαιούνται, απλά γιατί δεν τα δούλεψαν. Κατά τ’ άλλα, προεκλογικά διακηρύττουν, δεσμεύονται και... ορκίζονται σε ό,τι έχουν ιερό (σαν δεν ντρέπονται!) ότι θα σώσουν την Κύπρο, θα σώσουν την οικονομία, θα σώσουν τους ανέργους, θα σώσουν τους γέροντες που η μηνιαία σύνταξή τους δεν τους φτάνει για να πίνουν ένα καφέ την ημέρα στον συνοικιακό καφενέ!
…Λοιπόν, αύριοδεν πιστεύω ότι θα ψηφίσουμε τους «Λεωνίδες» που θα είναι ικανοί να κρατήσουν... Θερμοπύλες: Η πικρή πείρα, άλλα λέει. Και ο φόβος είναι μήπως θα βολέψουμε 56 κομματάνθρωπους, οι οποίοι -πανάθεμά με- θα βλέπουν την (όποια) αλήθεια και θα την... πογυρίζουν!