Tι γράφει ο ξένος Tύπος

LE MONDE
Αφήστε να ανασάνουν!
Στο ελληνικό δράμα όλοι έχουν δίκιο. Ο λαός που εξεγείρεται κατά της λιτότητας, το κόστος της οποίας πληρώνει ο ίδιος. Οι βουλευτές που ψήφισαν το νέο πακέτο μέτρων υπό την απειλή της διαγραφής και ενώ η Αθήνα φλεγόταν. Η Ε.Ε. που διατηρεί την πίεση στην Αθήνα, για την επιβολή δομικών μεταρρυθμίσεων που θα επαναφέρουν την αξιοπιστία. Πώς μπορεί κανείς να ψέξει τους Ευρωπαίους όταν απαιτούν εγγυήσεις από μία Ελλάδα που διακρίθηκε για τη δημοσιονομική της χαλαρότητα και τις ευφάνταστες στατιστικές της; Υπάρχουν, όμως, όρια στο τι μπορούμε να επιβάλουμε σε ένα κράτος. Υπάρχουν επίσης όρια στα αποτελέσματα που μπορούμε να περιμένουμε από μία τέτοια πολιτική λιτότητας. Η χρηματοδότηση της τρόικας θα βοηθήσει την Ελλάδα να βγει από μία στενωπό, αλλά δεν θα δώσει λύση στα προβλήματά της. Αντιμέτωπη με τις πραγματικότητες αυτές, η Ζώνη του Ευρώ αναρωτιέται και πάλι για τη σκοπιμότητα διατήρησης της Ελλάδας στο ενιαίο νόμισμα. Υπάρχει, όμως, μία εναλλακτική λύση: η πλήρης παραγραφή του ελληνικού χρέους, που θα επιτρέψει στους Ελληνες να αποφασίσουν μόνοι εάν θέλουν να μείνουν ή όχι στο ευρώ.
THE WALL STREET JOURNAL
Στα όρια του θαύματος
Το χάπι που η Ελλάδα ως έθνος υποχρεώθηκε να καταπιεί, προκειμένου να διατηρήσει το ευρώ, έχει αρχίσει να γίνεται από πικρό, τοξικό.
Μια βιώσιμη συμφωνία για το ελληνικό χρέος σε αυτό το σημείο θα άγγιζε τα όρια του θαύματος. Είναι σαφές πια, ότι η Ελλάδα θα πρέπει να παραχωρήσει ένα μεγάλο μερίδιο της κυριαρχίας της επί των δικών της υποθέσεων μόνο και μόνο για της δοθεί μια ευκαιρία να επιβιώσει. Η επίσημη γραμμή μετά τη διάσκεψη της Τετάρτης ξεχείλιζε από αισιοδοξία σε ό,τι αφορά την πιθανότητα να εγκριθούν τα 130 δισεκατομμύρια ευρώ, σε περίπτωση που κάποιοι χαλαροί στόχοι γίνουν σφιχτοί έως τη συνάντηση της Δευτέρας. Οι αμφισβητίες εξακολουθούν να διερωτώνται πώς είναι δυνατόν όλα τα μέρη να εξασφαλίσουν διαβεβαιώσεις δημοσιονομικής πειθαρχίας από την Ελλάδα, έγκριση από τα εθνικά κοινοβούλια και παράλληλα να διευθετήσουν τα πολύπλοκα πρακτικά ζητήματα, σχετικά με τους πιστωτές, εγκαίρως. Πολλοί εταίροι, η Γερμανία ειδικά, αμφισβητούν ότι οι σημερινοί ή οι μελλοντικοί ηγέτες της Ελλάδας θα τηρήσουν τις δικές τους δεσμεύσεις στο παζάρι.
BILD.DE
Πραξικόπημα;
Οι Ελληνες στρατηγοί κοιτάζουν εξεταστικά, ζοφερά και αποφασιστικά, καθώς ο Ελληνας πρόεδρος εκφωνεί την ομιλία του: «Ημασταν πάντα υπερήφανοι - όχι μόνο για την υπεράσπιση της ελευθερίας μας, αλλά και εκείνη της Ευρώπης» είπε ο Κάρολος Παπούλιας, κατά τη διάρκεια δείπνου με τη στρατιωτική ηγεσία της χώρας. Και μετά συνέχισε τη φράση του, η οποία προκάλεσε καινούργια ανησυχία στην Ευρώπη: «Οι πολιτικοί θα έπρεπε να παραδειγματιστούν από τους στρατιώτες μας. Υπερασπίστηκαν πάντα την πατρίδα». Απειλείται η Ελλάδα από πραξικόπημα; Πρέπει να σημειωθεί ότι ο κύριος Παπούλιας δεν είναι φίλος του στρατού. Τα χρόνια της στρατιωτικής δικτατορίας (1967 - 1974) τα πέρασε στην εξορία, στη Γερμανία. Εντούτοις, επιδίωξε ανοιχτά προχθες το βράδυ να προσεγγίσει τους στρατηγούς, για να στείλει το μήνυμά του για εθνική υπερηφάνεια και πατριωτισμό στον λαό της Ελλάδας. Στο μεταξύ, είναι τόσο χαοτική και αμφίβολη η οικονομική κατάσταση στην Ελλάδα, τόσο μεγάλη η αμφισβήτηση της πολιτικής τάξης της χώρας, ώστε πια φαίνεται ότι δεν αποκλείεται ένα στρατιωτικό πραξικόπημα!
EL PAIS
Μήνυμα Ρεν
Ο επίτροπος Οικονομικών Υποθέσεων, Ολι Ρεν, απέστειλε μήνυμα στην κυβέρνηση της Ισπανίας, το οποίο το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης Ραχόι θα πρέπει να αναλύσει με μεγάλη προσοχή. Το πρώτο μέρος αυτού του μηνύματος είναι ότι η Ισπανία θέτει σε κίνδυνο την αξιοπιστία της έναντι των κοινοτικών θεσμών αλλά και των επενδυτών, όταν ανακοινώνει ότι σκοπεύει να καθυστερήσει την εφαρμογή του προϋπολογισμού για το 2012, μέχρι μετά τη διεξαγωγή των εκλογών στην Ανδαλουσία. Δικαίως η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεν αντιλαμβάνεται ότι η σταθερότητα συναρτάται με πολιτικούς τακτικισμούς. Το δεύτερο μέρος του μηνύματος είναι πιο ανησυχητικό. Ο Ρεν επιμένει πως η Ισπανία θα πρέπει, τουλάχιστον σε πρώτη φάση, να τηρήσει τη δέσμευσή της να περιορίσει το δημόσιο έλλειμμα το 2012, από 8% του ΑΕΠ στο 4,4%. Ενας στόχος που, για να το πούμε με ήπιους όρους, βρίσκεται ανάμεσα στο απίθανο και το αδύνατο. Αν η Ευρώπη δεν χαλαρώσει τις θέσεις της για το έλλειμμα, η οικονομία της Ισπανίας θα υποστεί πολύ σοβαρές πιέσεις, με συνέπεια η χώρα να εισέλθει σε βαθύτερη ύφεση