Ευχαριστώ για όλα, Άκη!

ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ

Προς Προσποιουμένους

Ήδη ο Χάνεϊ είχε εμφανιστεί, ο Σημιτικός... εκσυχρονισμός άπλωνε τα πλοκάμια του –και– στην Κύπρο με πρόθυμα τα επιδοτημένα παραπούλια του, τον Απρίλη του 2004 είχαμε μια –αναδρομική– εξήγηση παρακολουθώντας τη φρικτή συμπεριφορά των Γιαννο–Αννούλων και των Βενιζελο– Πάγκαλων, και...
Ιδού, δεκατέσσερα χρόνια αργότερα, με τον Άκη Τσοχατζόπουλο υπόδικο –λόγω πυραυλικής και υποβρύχιας μακροχειρίας– επανέρχεται το... αναπάντητο:
—Ευχαριστώ για όλα, Άκη! 

Του Γ. Σέρτη

ΠΡΟΣΠΟΙΗΣΗ και –δήθεν– αιφνιδιασμός, όπως –επανειλημμένα– συνηθίζεται:
—Ώστε; Τόσα και τέτοια έκανε ο Τσοχατζόπουλος;
Πάλιν ο χρονογράφος στον ρόλο του ξύστη της μνήμης, ακόμη και για εκείνα που διαδραματίστηκαν εις κοινήν θέαν και εις ανοικτήν ακρόασιν. Ήταν το βράδυ της δεύτερης Κυριακής των Προεδρικών του 1998. Η... πυραυλολογία που προηγήθηκε από πλευράς Κληρίδη και η επιμονή του ΑΚΕΛ στο καμένο χαρτί του Ιακώβου –ναι, πρόκειται περί του ιδίου Ιακώβου που διαπραγματεύεται το μέλλον μας εδώ και μια τετραετία– κατέληξαν σε επανεκλογή του Κληρίδη στην Προεδρία.
Στο πανηγυρικό κλίμα που μεταδιδόταν απευθείας από τα ραδιοτηλεοπτικά Μέσα, κλήθηκε στο τηλέφωνο ο νεοεκλεγείς Πρόεδρος για να δεχτεί τα συγχαρητήρια από τον Τσοχατζόπουλο.
Τι είπε ο δεύτερος δεν ακούστηκε, ο πρώτος όμως απάντησε: —Ευχαριστώ για όλα, Άκη!
Ποια...
όλα,άραγε;
Έκτοτε,κάθε τρεις και πέντε, σε δρόμο... μοναχικής επιμονής, το ερώτημα επανερχόταν στη στήλη, αλλά απάντηση καμία.
Ήδη ο Χάνεϊ είχε εμφανιστεί, ο Σημιτικός... εκσυχρονισμός άπλωνε τα πλοκάμια του –και– στην Κύπρο με πρόθυμα τα επιδοτημένα παραπούλια του, τον Απρίλη του 2004 είχαμε μια –αναδρομική– εξήγηση παρακολουθώντας τη φρικτή συμπεριφορά των Γιαννο–Αννούλων και των Βενιζελο– Πάγκαλων, και...
Ιδού, δεκατέσσερα χρόνια αργότερα, με τον Άκη Τσοχατζόπουλο υπόδικο –λόγω πυραυλικής και υποβρύχιας μακροχειρίας– επανέρχεται το... αναπάντητο:
—Ευχαριστώ για όλα, Άκη!
καθώς παλαιοί τε και νέοι... υπερυπουργοί –δήθεν– απορούν: —Ώστε; Τόσα και τέτοια έκανε ο Τσοχατζόπουλος;
«Σύγγονον βροτοίσι τον πεσόντα λακτίσαι πλέον».