Συμβαίνουν στην Κύπρο την αέρινη
την μακαρία γη...
Αρχιεπίσκοπος ο μεγαλοεπενδυτής
ΕΚΕΙπου περιμέναμε τον εμίρη του Κατάρ να φανεί ξανά και να μας
πει τι θα γίνει με τις επενδύσεις του στην Κύπρο, εκεί που προσμέναμε
τον κύριο Γκεμεζιάν με το καπελάκι του να ανηφορίσει ξανά κατά το
Προεδρικό για να μας πει τι θα γίνει με εκείνα τα εκατομμύρια που μας
έταξε πως θα έριχνε στην οικονομία της Κύπρου, τι γίνεται με τους
δεκάδες χιλιάδες τουρίστες που θα έστελνε (ετοιμάζουν άραγε τις
βαλίτσες τους;), τι θα γίνει με το πλάνο διάσωσης των Κυπριακών
Αερογραμμών, βλέπουμε τον Αρχιεπίσκοπο να οδεύει προς το Προεδρικό,
άγιες μέρες, για να δώσει τα διαπιστευτήριά του στον Πρόεδρο της
Δημοκρατίας ως μεγαλοεπενδυτής.
Κι οι δημοσιογράφοι να τον ρωτούν αφελώς αν μιλά για επενδύσεις κάποιων εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ. Αστεία πράγματα φυσικά για ένα μεγαλοεπενδυτή της τάξης της Εκκλησίας. Για δεκάδες εκατομμύρια, ίσως και εκατοντάδες μιλά ο μακαριώτατος. Τη στιγμή που οι γιαγιάδες ξαναζούν τα άγια πάθη, νηστεύουν σαράντα και πενήντα μέρες, Τετάρτη και Παρασκευή και δεν παραλείπουν να προσκυνήσουν κάθε οστό αγίου, κάθε κομμάτι από τον τίμιο σταυρό και το σάβανο που φθάνει στο νησί. Και φυσικά να αφήσουν τον οβολό τους στο παγκάρι και το δίσκο. Για να γίνει ο ταπεινός αυτός οβολός κάποτε εκατομμύρια και να μπορεί ο Αρχιεπίσκοπος να ανταγωνίζεται τον εμίρη και την Τriple five.
Η απορία ωστόσο είναι: Γιατί ο Αρχιεπίσκοπος ένιωσε την ανάγκη να ενημερώσει τον Πρόεδρο (τον οποίο μάλιστα δεν μοιάζει να εκτιμά) για τις επενδύσεις που σκέφτεται. Θα χρειαστεί διευκολύνσεις από το κράτος; Μήπως επιθυμεί να πάρει αυτός το φιλέτο απέναντι από το Χίλτον, μαζί και την Τεχνική Σχολή, που εξαρχής είχε εκφραστεί υπέρ της κατεδάφισής της; Μήπως αντί να δώσει τα ακίνητα που συμφώνησε ο εθνάρχης Μακάριος το 1972 εις αντάλλαγμα της μισθοδοσίας των κληρικών, προτιμά να τα αξιοποιήσει σε επενδύσεις; Στο κάτω κάτω τους Κινέζους τους παραχωρήσαμε το παλιό αεροδρόμιο. Στον Αρχιεπίσκοπο γιατί να αρνηθούμε λίγα κομμάτια γης αν θέλει να ρίξει εκατοντάδες εκατομμύρια;
Σήμερα ας μην ξεχνάμε, Αγία Πέμπτη, ζούμε τη Σταύρωση του θεανθρώπου. Οι δουλειές όμως δεν μπορούν να περιμένουν.
την μακαρία γη...
Αρχιεπίσκοπος ο μεγαλοεπενδυτής
Της Χρυστάλλας Χατζηδημητρίου
Κι οι δημοσιογράφοι να τον ρωτούν αφελώς αν μιλά για επενδύσεις κάποιων εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ. Αστεία πράγματα φυσικά για ένα μεγαλοεπενδυτή της τάξης της Εκκλησίας. Για δεκάδες εκατομμύρια, ίσως και εκατοντάδες μιλά ο μακαριώτατος. Τη στιγμή που οι γιαγιάδες ξαναζούν τα άγια πάθη, νηστεύουν σαράντα και πενήντα μέρες, Τετάρτη και Παρασκευή και δεν παραλείπουν να προσκυνήσουν κάθε οστό αγίου, κάθε κομμάτι από τον τίμιο σταυρό και το σάβανο που φθάνει στο νησί. Και φυσικά να αφήσουν τον οβολό τους στο παγκάρι και το δίσκο. Για να γίνει ο ταπεινός αυτός οβολός κάποτε εκατομμύρια και να μπορεί ο Αρχιεπίσκοπος να ανταγωνίζεται τον εμίρη και την Τriple five.
Η απορία ωστόσο είναι: Γιατί ο Αρχιεπίσκοπος ένιωσε την ανάγκη να ενημερώσει τον Πρόεδρο (τον οποίο μάλιστα δεν μοιάζει να εκτιμά) για τις επενδύσεις που σκέφτεται. Θα χρειαστεί διευκολύνσεις από το κράτος; Μήπως επιθυμεί να πάρει αυτός το φιλέτο απέναντι από το Χίλτον, μαζί και την Τεχνική Σχολή, που εξαρχής είχε εκφραστεί υπέρ της κατεδάφισής της; Μήπως αντί να δώσει τα ακίνητα που συμφώνησε ο εθνάρχης Μακάριος το 1972 εις αντάλλαγμα της μισθοδοσίας των κληρικών, προτιμά να τα αξιοποιήσει σε επενδύσεις; Στο κάτω κάτω τους Κινέζους τους παραχωρήσαμε το παλιό αεροδρόμιο. Στον Αρχιεπίσκοπο γιατί να αρνηθούμε λίγα κομμάτια γης αν θέλει να ρίξει εκατοντάδες εκατομμύρια;
Σήμερα ας μην ξεχνάμε, Αγία Πέμπτη, ζούμε τη Σταύρωση του θεανθρώπου. Οι δουλειές όμως δεν μπορούν να περιμένουν.
Aucun commentaire:
Enregistrer un commentaire