Κύπρος - Η υποκρισία των κενολόγων

Του Κώστα Βενιζέλου

 
Η Κρίση δεν είναι μόνο οικονομική, είναι και βαθιά πολιτική. Η παράδοση της χώρας από την κυβέρνηση στην Τρόικα σημαίνει και εκχώρηση κυριαρχίας. Η διαμόρφωση ενός μνημονίου με επαχθείς όρους καθιστά τη χώρα ευάλωτη και εκτεθειμένη στις πολιτικές πιέσεις. Το θέμα δεν είναι απλό, ούτε αρχίζει και σταματά στη σύναψη ενός δανείου και τη διαπραγμάτευση των όρων αποπληρωμής του. Το ζητούμενο είναι πώς φθάσαμε σε αυτή την κατάσταση και πρωτίστως πώς θα την ξεπεράσουμε.

Η χώρα βρίσκεται σε παρακμιακή κατάσταση και αυτό είναι αποτέλεσμα της πολιτικής που ασκείται. Το πολιτικό σύστημα είναι μέρος του προβλήματος και όχι της λύσης. Κι αυτό επιβεβαιώνεται από τη διαχείριση που γίνεται σήμερα σε σχέση με τις επικείμενες διαπραγματεύσεις με τους τροϊκανούς. Μια διαχείριση που παραπέμπει στην «τακτική» που υιοθετείται στο Κυπριακό. Κοντολογίς, ερασιτεχνική, εξαγγελτική, ανεδαφική και πρωτίστως αναποτελεσματική.
Και ενώ είναι πρόδηλο ότι η Τρόικα έχει μια συνταγή που προωθεί παντού, η διαφοροποίηση της φόρμουλας εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό και από το ποιους έχει απέναντί της.
Συνήθως η συνταγή έχει χαρακτηριστικά βίαιης επιβολής μέτρων. Αλλά και στοιχεία γενικής απαξίωσης. Ποια θα είναι η αντίδραση και πώς αντιμετωπίζεται μια προβλεπτή συνταγή; Με κενολογίες, συνωμοσιολογίες; Τέτοιες προσεγγίσεις είναι η εύκολη οδός για κάποιους ώστε να μην αγγίξουν την ουσία του προβλήματος.
Η αγορά χρόνου, λόγω και της αναβλητικότητας που χαρακτηρίζει την κυβέρνηση, κοστίζει πανάκριβα στην οικονομία. Η ύφεση βυθίζει περισσότερο την οικονομία, παράγει κοινωνικό κόστος και διευρύνει το δημοσιονομικό πρόβλημα. Είναι προφανές από τα όσα μεταδίδονται ότι οι κυβερνώντες αναζητούν μέτρα, τα οποία να μπορούν να τα πουλήσουν ταυτόχρονα και στους πολίτες «ως αναγκαία» αλλά και στους τροϊκανούς. Αυτό παραπέμπει σε ακροβατισμούς και σε μεγάλο ρίσκο.
Είναι πρόδηλο ότι το πρόβλημα δεν είναι μόνο η ψήφιση των μέτρων. Αλλά το γεγονός ότι τα μέτρα δεν θα φέρουν το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα. Καθώς οι πρακτικές που υιοθετούνται σπρώχνουν ολοένα και πιο πολύ την οικονομία στην ύφεση κι αυτό αποτελεί και τη χειρότερη προσφορά στις προσπάθειες ανάκαμψης.
Ακούγοται, κυρίως από στελέχη του ευρύτερου κυβερνητικού στρατοπέδου, της λεγόμενης κυπριακής αριστεράς, για «ισοπεδωτική Τρόικα», για τους τροϊκανούς που έρχονται για να επιβάλουν μέτρα που θα σκοτώνουν το βιοτικό επίπεδο. Μπορεί αυτό να ισχύσει στο τέλος, παρακολουθώντας και τα όσα διαδραματίσθηκαν και σε άλλες χώρες. Όμως, αποτελεί υποκρισία αυτοί που τους έχουν καλέσει, να επιχειρούν τώρα να πουλήσουν «αντίσταση». Μαγκιά θα ήταν να μην οδηγούσαν τη χώρα σε αυτή την κατάσταση. Μαγκιά θα ήταν, ακόμη και να μην αποφεύγονταν τα οικονομικά δεδομένα, να έβρισκαν τρόπους αντιμετώπισής τους χωρίς την Τρόικα. Αυτοί την έχουν προσκαλέσει και αυτή η ευθύνη θα τους κυνηγά.


Πηγή: Ο Φιλελεύθερος
Δημοσιεύτηκε στις 22/09/2012