Ζητούν από τους Κυπρίους παράδοση στην Άγκυρα

ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ

Πνεύμα συμβιβασμού και άλλα πνεύματα

Του Άριστου Μιχαηλίδη

ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑμας δεν είναι πια η υποκρισία των αξιωματούχων του ΟΗΕ, αυτό το συνηθίσαμε. Είναι το περιεχόμενο των συνομιλιών με το οποίο δεν ασχολείται κανένας όσο πρέπει. Πού βρισκόμαστε με τις συνομιλίες για να δηλώνει ο Γ.Γ. του ΟΗΕ: «Απευθύνω έκκληση στους δύο ηγέτες να μειώσουν τις διαφορές. Θα πρέπει να το κάνουν με πνεύμα συμβιβασμού και win - win. Είναι απαραίτητο, στη φάση αυτή, οι ηγέτες να επιδείξουν ελαστικότητα και να εξετάσουν σε βάθος τα ζητήματα». Σε ποια ζητήματα θα επιδείξουν ελαστικότητα οι Χριστόφιας - Έρογλου, χωρίς τη συμμετοχή της Τουρκίας, η οποία βρίσκεται σε εκλογές και δεν πρόκειται να ασχοληθεί στα σοβαρά με το Κυπριακό; Σε ποιο κεφάλαιο θα επιδείξουν το πνεύμα συμβιβασμού, μέχρι το τέλος Ιουνίου μάλιστα, που θα τους καλέσει σε τριμερή συνάντηση και θέλει εκεί να έχουν καταγράψει συγκεκριμένη πρόοδο; Νομίζει άραγε ο Γ.Γ. του ΟΗΕ ότι μας ενδιαφέρει πού «υπήρξε πρόοδος σε κάποια ζητήματα που σχετίζονται με την οικονομία και την Ε.Ε», όπως λέει, όταν τα κορυφαία που αφορούν το βίο μας, δεν έχουν καμιά πιθανότητα προόδου;
Οι έποικοι, η ασφάλεια μας, οι τουρκικές εγγυήσεις, το προσφυγικό, το εδαφικό, τα κατοχικά στρατεύματα; Τι θέλουν άραγε από τον Πρόεδρο Χριστόφια; Να επιδείξει ελαστικότητα σε αυτά για τα οποία ήδη έχει ξεπεράσει τα όρια, στα θέματα διακυβέρνησης, για παράδειγμα, και στα επουσιώδη, όπως είναι το νόμισμα του κράτους –είναι αστείο το ότι συζητείται ακόμα κι αυτό, διότι η διαλλακτική τουρκική πλευρά ζητούσε να έχει ως νόμισμα στο τουρκοκυπριακό συνιστών κρατίδιο την τουρκική λίρα, ενώ θέλει να είναι στην ΕΕ– ή το ποιος θα ελέγχει τον εναέριο χώρο, η ομοσπονδία ή τα συνιστώντα κρατίδια– ή πόσες χιλιάδες αστυνομικούς θα έχουμε για να βολευτούν και πολλοί στρατιωτικοί που κινδυνεύουν να μείνουν άνεργοι… Κι αν υπάρξει πρόοδος σε αυτά, αλλά τα πιο σημαντικά μείνουν να επιβληθούν από μια διεθνή διάσκεψη πώς διάολο υποστηρίζουν όλοι, ντόπιοι και ξένοι, ότι η λύση θα είναι κυπριακή; Ακόμα όμως και στα επουσιώδη, που ασφαλώς κάποια στιγμή πρέπει να λυθούν, με ποια κυπριακή μορφή αντιμετωπίζονται για να υπάρξει πρόοδος να χαρεί κι ο Μπαν Κι Μουν; Με αυτήν του Προέδρου Χριστόφια, που λέει ότι Λαμπρή και Μπαϊράμι είναι αδέλφια δίδυμα, ή αυτήν του Έρογλου, που χτες ακόμα διαμαρτυρόταν ότι «η ελληνοκυπριακή πλευρά δεν μας βλέπει ούτε σαν ξεχωριστό κράτος, ούτε σαν ξεχωριστό λαό». Το πιο βασικό λοιπόν, ακόμα να το ξεκαθαρίσουμε: Οι διαπραγματεύσεις αναζητούν λύση ενός λαού και ενός κράτους όπως συζητά ο κ. Χριστόφιας ή δύο λαών, δύο κρατών και δύο θρησκειών, όπως συζητά ο κ. Έρογλου; Ας ζητήσουμε πρώτα από τον Μπαν Κι Μουν να το ξεκαθαρίσει αυτό. Διότι αν συζητά ο καθένας στο δικό του πνεύμα, ασφαλώς και δεν θα δει πρόοδο… aristosm@phileleftheros.com