Δεν είναι θέμα Τουρκοκύπριου ή Ελληνοκύπριου, είναι θέμα δημοκρατίας

ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ

Ο αριστερός Τ/κ είναι καλύτερος

Του Άριστου Μιχαηλίδη

Ο ΑΝΤΡΟΣΚυπριανού πιστεύει τόσο βαθιά αυτό που άλλοι θεωρούν αδιανόητο, που τολμά να το λέει μια βδομάδα πριν από τις εκλογές, χωρίς να ανησυχεί για το πιθανό εκλογικό ρίσκο, δεν μπορεί να διανοηθεί ότι κάποιοι θα το θεωρήσουν πρόκληση. Ότι προτιμά για Πρόεδρο αριστερό Τουρκοκύπριο παρά δεξιό Ελληνοκύπριο. Βέβαια, οι διευκρινίσεις που ακολούθησαν, διαφοροποιούν κάπως την τοποθέτηση, αλλά όχι στην ουσία της, απλώς την κάνουν ηχητικά πιο ήπια. Είπα, λέει, ότι «εκείνο που θα καθορίσει τη θέση μας είναι οι πολιτικές θέσεις, η εντιμότητα και η τιμιότητα του ατόμου και αν διακρίνεται από αυτά τα χαρακτηριστικά, λέω και τώρα ότι δεν με ενοχλεί εάν είναι Ε/κ, Τ/κ, Αρμένιος, Μαρωνίτης ή Λατίνος, διότι έτσι λειτουργούν όλα τα σύγχρονα και δημοκρατικά κράτη». Από τη διευκρίνιση διέγραψε την προτίμηση στον αριστερό Τουρκοκύπριο. Αλλά, έστω κι έτσι, η κατάληξη της δήλωσης είναι πολύ σημαντική. Γιατί αν φυσικά μιλούσαμε για σύγχρονα και δημοκρατικά κράτη, ουδείς θα διαφωνούσε με την τοποθέτησή του, γιατί στα σύγχρονα κράτη μπορεί να εκλεγεί δημοκρατικά και με την αρχή της πλειοψηφίας, όποιος δικαιούται να είναι υποψήφιος. Όπως ακριβώς δεν υπήρξε κανένα πρόβλημα όταν εκλέγηκε στην Προεδρία της Βουλής πολιτικός από την κοινότητα των Αρμενίων και όπως, αντίστροφα, όταν εκλέγηκε στην Αμερική ο Ομπάμα, και μας έκαναν μαθήματα διάφοροι τζιτζιφιόγκοι της ίδιας «σχολής σκέψης» για να μας υποδείξουν ότι αφού οι Αμερικάνοι έχουν μαύρο υποψήφιο εμείς γιατί να μην έχουμε Τουρκοκύπριο!
Αν έχει τη δημοκρατική πλειοψηφία για να εκλεγεί «Ε/κ, Τ/κ, Αρμένιος, Μαρωνίτης ή Λατίνος» γιατί να υπάρχει πρόβλημα; Αν μιλάμε για δημοκρατία! Εμάς όμως η επιδίωξή μας είναι να δημιουργήσουμε ένα κράτος Απαρτχάιντ, με φυλετικούς διαχωρισμούς και προπάντων, με υπέρμετρα αντιδημοκρατικά δικαιώματα της μειοψηφίας σε βάρος της πλειοψηφίας.
Αυτό θα έχουμε όταν θα αποκτήσουμε Τουρκοκύπριο Πρόεδρο (εκ περιτροπής) κι αυτό σίγουρα, δεν είναι κάτι που συμβαίνει σε «όλα τα σύγχρονα και δημοκρατικά κράτη». Είναι κάτι που συμβαίνει σε όλα τα ΜΗ κράτη.
Η λογική του κ. Κυπριανού εκφράστηκε πολύ καθαρά στον επίμαχο διάλογο με το εξής: «Μας ενοχλεί γιατί θα είναι Τουρκοκύπριος ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας για δύο χρόνια; Μα καλά μόνο οι Ελληνοκύπριοι είναι καλοί;» Αλλά, μήπως είναι θέμα καλοσύνης; Αν είναι έτσι γιατί οι Αρμένιοι, οι Μαρωνίτες και οι Λατίνοι πρέπει να εκλέγονται δημοκρατικά στην προεδρία, ενώ οι Τουρκοκύπριοι πρέπει να εκλέγονται εκ περιτροπής; Επειδή είναι πιο καλοί από τους άλλους; Δεν είναι έτσι όμως που λειτουργούν όλα τα σύγχρονα και δημοκρατικά κράτη.
Η αλήθεια, λοιπόν, είναι ότι ο κ. Κυπριανού θεωρεί πράγματι πολύ πιο επιθυμητό να εκλεγεί αριστερός Τουρκοκύπριος, διότι πιστεύει ότι θα έχει μαζί του ιδεολογική συγγένεια. Ακριβώς αυτό πίστευε, μαζί με τον Πρόεδρο Χριστόφια, όταν διακήρυτταν ότι με τον σύντροφο Ταλάτ θα λύσουν το Κυπριακό. Όμως, ο αριστερός Τουρκοκύπριος όταν ανέλαβε την ηγεσία των Τουρκοκυπρίων έγινε Τούρκος (το είπε και ο Πρόεδρος Χριστόφιας) και διέγραψε τις συμφωνίες που έκανε με το ΑΚΕΛ ως αρχηγός του Τουρκικού Ρεπουμπλικανικού Κόμματος. Αλλά, το πάθημα δεν έγινε μάθημα… aristosm@phileleftheros.com