Του φρονίμου τα παιδιά…

ΕΦΗΜΕΡΑ

Της Χρυστάλλας Χατζηδημητρίου

Θα μπορούσενα αποτελεί έναν από εκείνους τους μαθηματικούς γρίφους-ανέκδοτα του είδους «πώς χωράνε τρεις ελέφαντες σε ένα ταξί;». Αλλά δεν είναι μαθηματικός γρίφος κι ούτε προφανώς υπάρχει απάντηση στο ερώτημα «πώς χειρίζεται ένας εκπαιδευτικός ψυχολόγος 3.500 μαθητές», αναλογία που αποτελεί πραγματικότητα στην Κύπρο. (Μέχρι σήμερα ο γρίφος ήταν πώς χειρίζεται ένας γιατρός των εξωτερικών ιατρείων 60 ασθενείς σε μισή μέρα;) Σύμφωνα με χθεσινά δημοσιεύματα, 4.746 μαθητές, όλων των βαθμίδων, από το νηπιαγωγείο μέχρι το λύκειο, παραπέμφθηκαν την περσινή χρονιά σε εκπαιδευτικούς ψυχολόγους για διάφορα προβλήματα. Από μαθησιακές δυσκολίες και προβλήματα συμπεριφοράς μέχρι απώλεια γονέα και άλλα προβλήματα που προκύπτουν από οικογενειακές καταστάσεις καθώς και απόπειρες αυτοκτονίας (από την υπηρεσία εκπαιδευτικής ψυχολογίας καταγράφηκαν 15 απόπειρες). Κι όλα αυτά τα προβλήματα πρέπει να τα διαχειριστούν 50 άνθρωποι. Τόσοι είναι οι ψυχολόγοι που υπηρετούν στην εκπαίδευση παγκύπρια, για έναν αριθμό 120.000 μαθητών. Και επιπρόσθετα, από τον περασμένο Νοέμβριο που αφυπηρέτησε ο προϊστάμενος της υπηρεσίας εκπαιδευτικής ψυχολογίας, η υπηρεσία παραμένει ακέφαλη, ενδεικτικό της σημασίας που δίνει η Πολιτεία στη στήριξη των εφήβων, την πρόληψη και τη διαιώνιση προβλημάτων. Προφανώς δεν είναι μόνο η διαχρονική αδιαφορία και η υποτίμηση του ρόλου που έχουν να παίξουν κάποιες επιστήμες, όπως η ψυχολογία, στη διαμόρφωση των πολιτών και κατ’ επέκταση τη συγκρότηση μιας κοινωνίας, αλλά είναι πλέον και οι οικονομικοί παράγοντες κάτω από μια στενόμυαλη αντίληψη που δεν μπορεί να υπολογίσει το κόστος που θα κληθεί να πληρώσει εκ των υστέρων και χωρίς αποτέλεσμα αφού δεν κατάφερε να προλάβει τα γεγονότα στη γένεσή τους. Στα εξωτερικά ιατρεία οι γιατροί μπορεί να γράφουν συνταγές για χάπια και έτσι να αντεπεξέρχονται (όσο και όπως μπορούν να αντεπεξέλθουν). Η ψυχολογική στήριξη όμως, ιδιαίτερα εφήβων, χρειάζεται λίγο περισσότερο χρόνο, γι’ αυτό και το ερώτημα παραμένει: Τι μπορούν να προσφέρουν 50 ψυχολόγοι σε 200.000 μαθητές από τους οποίους οι 5.000 με σοβαρά θέματα; Αν και χιλιοειπωμένο, ας το πούμε ακόμα μια φορά: Είναι καιρός να πάψουμε να κοιτάμε κοντόφθαλμα και να επενδύσουμε στην πρόληψη. Γιατί ό,τι σπείρουμε, θα θερίσουμε.