Καμωνόμαστε πως δεν είναι πρόβλημα

ΕΦΗΜΕΡΑ

Ρατσιστής ο Παπούλιας;

Της Χρυστάλλας Χατζηδημητρίου

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣτης Ελληνικής Δημοκρατίας Κάρολος Παπούλιας βρέθηκε στον Έβρο για τη γιορτή των Θεοφανίων. Στην ομιλία του προς τους στρατιώτες που υπηρετούν στα σύνορα, επικεντρώθηκε στο πρόβλημα της λαθρομετανάστευσης. «Η αθρόα παράνομη μετανάστευση είναι και θέμα εθνικό», είπε. «Από εδώ, στον Έβρο, κάθε μέρα προστίθεται στη χώρα ένα χωριό 200-300 παράνομων μεταναστών. Οφείλουμε με αποφασιστικότητα να ενώσουμε τις προσπάθειές μας σε όλα τα επίπεδα -εθνικό, ευρωπαϊκό, διμερές- να το αντιμετωπίσουμε». Χωρίς να παραλείψει να περιγράψει το πρόβλημα ως βαθιά ανθρώπινο, ανέφερε πως στην Ελλάδα εισέρχεται το 80% της παράνομης μετανάστευσης όλης της ΕΕ και «αυτό δεν μπορεί να συνεχισθεί».
Ο δικός μας πρόεδρος(η δημοσιογράφος εννοεί τον πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας Δημήτρη Χριστόφια) όχι μόνο δεν θα διανοείτο να περιγράψει έτσι μια υπαρκτή κατάσταση, αλλά θα χαρακτήριζε ρατσιστή όποιον μιλούσε έτσι.
Και πολύ περισσότερο αν απευθυνόταν σε στρατιώτες που υπηρετούν σε ακριτικές περιοχές, θα το ερμήνευε ως υποκίνηση εξόντωσης των λαθρομεταναστών. Και θα το κατάγγελλε παντού, με κάθε ευκαιρία. Γιατί δεν μπορεί, μάλλον, να διαχωρίσει την ανθρωπιστική πλευρά του θέματος από το πρόβλημα που δημιουργείται στην κάθε χώρα που δέχεται «εισβολή» από παράνομους μετανάστες. Αντίθετα ο κ. Παπούλιας κάλεσε την Ευρωπαϊκή Ένωση να υιοθετήσει και να εφαρμόσει μια ολοκληρωμένη πολιτική για την παράνομη μετανάστευση και το άσυλο. Ταυτόχρονα κάλεσε την Τουρκία να συνεργασθεί εποικοδομητικά με την ΕΕ, να ελέγξει τα σύνορά της και να εφαρμόσει άμεσα και απτά το ελληνοτουρκικό Πρωτόκολλο Επανεισδοχής.
Ο Κάρολος Παπούλιας φυσικά δεν χαρακτηρίζεται από ρατσιστικές διαθέσεις. Είναι ο πρόεδρος μιας χώρας που ανάμεσα στ’ άλλα τόσα προβλήματα έχει να αντιμετωπίσει και το πρόβλημα της αθρόας λαθρομετανάστευσης. Η οποία δημιουργεί άλλα προβλήματα, κοινωνικά, οικονομικά, εθνικά. Και δεν είναι το πρόβλημα μιας μόνο χώρας. Δεν μπορεί να λυθεί με το να χωριστούμε σε δύο ομάδες και να τσακωνόμαστε μεταξύ μας. Ούτε να καμωνόμαστε πως δεν είναι πρόβλημα. Να μη μιλάμε γι’ αυτό για να μην κατηγορηθούμε ως ρατσιστές, ως εθνικιστές. Ούτε φυσικά να ξεχνάμε την ανθρωπιστική πτυχή του θέματος