Η σημερινή κατάπτωση είναι διαχρονική της πολιτικής εξουσίας συμπεριφορά. Διαβάζοντας τον «Εμφύλιο πόλεμο» που κυκλοφόρησε από «Τα Νέα» στη σειρά «Εξι στιγμές του εικοστού αιώνα» έμεινα με το στόμα ανοιχτό. Από την έκθεση του δικηγόρου Πολ Πόρτερ λοιπόν, που στις αρχές του 1947 κατέφθασε στην Αθήνα προκειμένου να εποπτεύσει τη διαδικασία οικονομικής βοήθειας, σύμφωνα με το Δόγμα Τρούμαν. Ο,τι σχολιάζει αυτός ο εκπρόσωπος της πιο ακραίας καπιταλιστικής εκδοχής πριν από περίπου εβδομήντα χρόνια, συμβαίνει σήμερα. Απλώς στη θέση του Δόγματος τοποθετήστε το ΔΝΤ και το όνομα Πόρτερ να το αντικαταστήσετε με την τρόικα. Οπως λοιπόν συμπυκνωμένα γράφει ο καθηγητής Γιώργος Σταθάκης, σ΄ αυτό το ειδικό κεφάλαιο με τίτλο «Η οικονομία του εμφυλίου πολέμου»: Η έκθεση χαρακτήρισε το καθεστώς της Αθήνας αντιδραστικό και αυταρχικό. Τους πολιτικούς τούς παρουσίασε σχεδόν αδιάκριτα ως διεφθαρμένους. Τις επιχειρηματικές τάξεις τις κατηγόρησε για κερδοσκοπικές δραστηριότητες και για προκλητική ευμάρεια εν μέσω της φτώχειας που βίωνε η πλειοψηφία του πληθυσμού.
Τη γραφειοκρατία ως εντελώς αναποτελεσματική, καθώς ήταν διαβρωμένη από τα επιχειρηματικά συμφέροντα, δεν είχε στοιχειώδεις κανόνες ανεξαρτησίας και αξιοκρατίας και ήταν υποχείριο των πολιτικών. Και στο επίμαχο θέμα της εκβιομηχάνισης αποδέχθηκε πλήρως τα επιχειρήματα της Αριστεράς και συνηγόρησε με τους θιασώτες της ανάπτυξης των εγχώριων πηγών ενέργειας, αξιοποίησης του ορυκτού πλούτου και της καθετοποίησης της βιομηχανίας μέσω επενδύσεων μεγάλης κλίμακας. Η τελευταία παράγραφος τα λέει όλα: «Οι μορφές των παγιωμένων συμφερόντων είναι αναρίθμητες, καινούργιες δημιουργούνται συνεχώς και οι παλιές επιβιώνουν. Εως ότου βρεθεί ικανή ηγεσία η ξένη βοήθεια θα είναι δύσκολο να εξυπηρετήσει οτιδήποτε άλλο εκτός από τη διαιώνιση αυτού του θλιβερού status quo». Το συμπέρασμα ανατριχιαστικό. Επί της δομικής ουσίας τίποτε δεν άλλαξε. Αμαρτίαι γονέων παιδεύουσι τέκνα!
ddanikas@dolnet.gr
Aucun commentaire:
Enregistrer un commentaire