Πρέπει να πιστέψουμε στα τυφλά όπως κάνουμε και με το Θεό

ΕΦΗΜΕΡΑ

Πίστευε και μην αμφισβητείς

Της Χρυστάλλας Χατζηδημητρίου

ΕΧΕΙδίκαιο ο γ.γ. του ΑΚΕΛ. Δεν είμαστε οι ειδικότεροι των ειδικών. Ούτε καν ειδικοί. Δεν ξέρουμε ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος να εξωρύξεις φυσικό αέριο, ποια είναι η μέθοδος να το υγροποιήσεις, ποια από όλες αυτές τις πολυεθνικές που εκφράζουν ενδιαφέρον είναι η πιο αξιόπιστη… Αντί όμως, σε ένα δημόσιο διάλογο, να ακούσουμε επιχειρήματα από αυτούς που λαμβάνουν τις αποφάσεις και να κρίνουμε αν ορθά τις λαμβάνουν, τους βλέπουμε να παρελαύνουν από ραδιοφωνικό σε τηλεοπτικό κανάλι μ’ αυτό το ύφος το παραπονιάρικο, το ύφος του μόνιμα αδικημένου, για την αμφισβήτηση που δέχονται. Έτοιμοι να κλάψουν σχεδόν και με τους χαρακτηρισμούς στο στόμα. «Όσοι εκφράζουν αμφισβήτηση και υποστηρίζουν κάποια άλλη λύση εξυπηρετούν αλλότρια συμφέροντα». Σε τίποτα δεν μπορεί να διαφωνήσει κάποιος με τις αποφάσεις της Κυβέρνησης και να μην είναι ύποπτος.
Να μην εκληφθεί πως εξαπολύουν επίθεση κατά του προέδρου και των συνεργατών του. Ενώ, για τα μέλη της κυβέρνησης πρέπει να πιστέψουμε στα τυφλά, όπως κάνουμε και με το Θεό, πως έχουν τις καλύτερες προθέσεις και παίρνουν τις αποφάσεις με γνώμονα πάντα το δημόσιο καλό.
Ούτε χρηματισμοί ούτε πάρε δώσε ούτε φιλοδοξίες ούτε προσδοκίες ούτε ανταλλάγματα ούτε βολέματα συγγενών και φίλων ούτε επενδύσεις για το μέλλον ούτε καν λάθος χειρισμοί. Και θα πρέπει απλά να επικροτήσουμετις όποιες αποφάσεις και να χειροκροτήσουμε. Γιατί μας έχουν αποδείξει πως είναι έντιμοι και ικανοί. Θα χειριστούν την εκμετάλλευση του φυσικού αερίου με την ίδια εντιμότητα και καπατσοσύνη που χειρίστηκαν τη Εurocypria, τις επενδύσεις του Κατάρ, την οικονομία, το Κυπριακό. Θα το λύσουν κι αυτό όπως έλυσαν τα προβλήματα της Παιδείας, της Υγείας… Κανείς υπουργός δεν θα διανοηθεί καν να βουτήξει το δάκτυλο στο βάζο με το μέλι όπως δεν διανοείται να επωφεληθεί από υπηρεσίες vip που του παρέχονται, όπως κανείς πρώην υπουργός δεν διανοείται να καταδεχτεί τις τριπλές συντάξεις που του δίνονται, τους φρουρούς που τον προσέχουν, όπως κανείς δεν θα σκεφτεί να φτιάξει τη σιαγόνα του και να χρεώσει το κόστος στο κράτος. Με όλα αυτά τα παραδείγματα ακεραιότητας χαρακτήρων δεν δικαιούμαστε να ανησυχούμε.