Όταν χτυπά η ανεργία

ΕΦΗΜΕΡΑ

Στην αναζήτηση εργασίας

Της Χρυστάλλας Χατζηδημητρίου

ΠΡΙΝ πολλά-πολλά χρόνια, κτύπησα την πόρτα της «Αλήθειας» και προσφέρθηκα να δουλέψω δωρεάν για ένα διάστημα και να αποφασίσουν οι ίδιοι αν θέλουν να παραμείνω με αμοιβή. Ο πατέρας μου είχε πεθάνει πριν ένα χρόνο κι η μητέρα μου ήταν εργάτρια σε εργοστάσιο. Δεν είχα πλάτες, αλλά μάλλον ήταν ο μόνος μου τρόπος για να κάνω αυτό που ήθελα (ίσως καμιά φορά κι η απελπισία να λειτουργεί ως κινητήριος δύναμη), οπόταν μπορούσα να το αντέξω για δυο-τρεις μήνες. Χρειάστηκαν μόνο δύο μήνες, αλλά μάλλον ξεχάστηκα κι από τότε δουλεύω λες και προσπαθώ ακόμα να αποδείξω κάτι. Σήμερα, τόσα χρόνια μετά, στην αντίπερα πια όχθη, κάθε φορά που λαμβάνω ένα email ή μια επιστολή από κάποιον νεαρό που ψάχνει δουλειά δεν ξέρω πώς να το χειριστώ. Και φυσικά είναι πιο εύκολο το απρόσωπο email: «Λυπάμαι, αλλά αυτή την περίοδο δεν υπάρχουν κενές θέσεις. Σου εύχομαι καλή τύχη». Κι αυτό το διάστημα τα email με αυτό το περιεχόμενο αυξάνονται. Κι ούτε η προσωπική επαφή, μάλλον, θα έχει καλύτερη εξέλιξη, ούτε η δικιά μου μέθοδος. Με τίποτα δεν θα ήθελα να ψάχνω δουλειά αυτή την εποχή, μια εποχή που οι νέοι αναρτούν τα προσόντα τους στο facebook, παίρνουν σβάρνα τις ηλεκτρονικές διευθύνσεις κι ελπίζουν.
Τι ελπίδα μπορείς να έχεις με ένα απρόσωπο email; Γιατί ο άλλος να καίγεται να σε καλέσει σε συνέντευξη όταν τα βιογραφικά στοιβάζονται στα τμήματα ανθρώπινου δυναμικού. Άλλοι, εκμεταλλεύονται τη στενότητα θέσεων εργασίας, οργανώνοντας σεμινάρια στα οποία διδάσκουν τους ενδιαφερόμενους πώς να φτιάχνουν βιογραφικά που θα είναι -τάχα- ελκυστικά στους εργοδότες.
Δεν ξέρω ποια είναι η μέθοδος σήμερα να βρει κάποιος εργασία. Ωστόσο, άμα είσαι αναγκασμένος να το κάνεις, μάλλον βρίσκεις τον τρόπο. Μάλλον η απελπισία εξακολουθεί ακόμα λειτουργεί σαν κινητήριος δύναμη. Ίσως ένας τρόπος είναι να δημιουργήσεις νέα δεδομένα. Έστω κι αν χρειάζεται καμιά φορά να αλλάξεις πλώρη ή να συμβιβαστείς -προσωρινά- με πράγματα που ακούγονται εξωφρενικά. Όπως εξωφρενικό μάλλον θα ήταν σε μια εποχή να προσφέρεις την εργασία σου δωρεάν.