Οι ευθύνες της κυπριακής ηγεσίας

ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ

Καλά τα είπε η Μέρκελ, εμείς γιατί τα λέμε αλλιώς;

Του Άριστου Μιχαηλίδη

ΟΤΑΝπανηγυρίζει ο Νίκος Αναστασιάδης, ο Δημήτρης Χριστόφιας και οι εκπρόσωποι τους, για την επιτυχία της επίσκεψης Μέρκελ και για την ουσιαστική παρέμβαση, που αποδεικνύεται ότι μπορεί να έχει η Ευρώπη στο Κυπριακό, σε ποιους τα λένε; Δεν έπρεπε πρώτα να απευθύνονται στους εαυτούς τους; Γιατί υπάρχει μεγάλη απόσταση από τις εκτιμήσεις και τα παχιά λόγια μέχρι την πράξη. Πώς συμβαίνει δηλαδή να είμαστε στην Ε.Ε. εδώ και έξι χρόνια, αλλά η Ε.Ε., να μην είναι απλώς απούσα από τις διαδικασίες «επίλυσης του Κυπριακού», αλλά να ενεργεί και εχθρικά εναντίον της ελληνοκυπριακής πλευράς και της νόμιμης κυβέρνησης του τόπου, που η Μέρκελ προχτές εγκωμίαζε για τα θαρραλέα και δημιουργικά της βήματα; Ποια είναι η πολιτική που ακολούθησε μέχρι τώρα η ηγεσία μας,για να απειλείται τόσο ξεδιάντροπα με τον κανονισμό του απευθείας εμπορίου;
Για να υποχρεωθεί τον Δεκέμβρη του 2009 να αποφασίσει μονομερώς το πάγωμα ενταξιακών κεφαλαίων της Τουρκίας και να μην έχει την ομόφωνη στήριξη των εταίρων της;

Για να διοριστεί ο Λέοπολντ Μάουρερ από τον Οκτώβριο του 2009 ως προσωπικός αντιπρόσωπος του Προέδρου της Κομισιόν Μπαρόζο στην αποστολή καλών υπηρεσιών των Ηνωμένων Εθνών, αλλά στην πράξη να μην έχει καμιά σχέση με τις συνομιλίες;
Για να βρίσκεται σε εξέλιξη μέσα στα κοινοτικά όργανα μια βρομερή συνωμοσία αξιωματούχων σε όλους τους τομείς υπέρ των τουρκικών συμφερόντων ως και είναι η Τουρκία το μέλος και όχι η Κύπρος;
Για να αναφέρονται σε έγγραφα της Ε.Ε. οι έποικοι ως «Τούρκοι πολίτες που κατοικούν τώρα στο βόρειο τμήμα της Κύπρου» και να αντιμετωπίζεται το πρόβλημα στο πλαίσιο της οικονομικής μετανάστευσης και όχι ως έγκλημα πολέμου;
Για να καταδικάζει η Ε.Ε. τον ισραηλινό εποικισμό παλαιστινιακών εδαφών αλλά να μην λέει κουβέντα για τον τουρκικό εποικισμό των ευρωπαϊκών εδαφών της Κύπρου; (Η Ελένη Θεοχάρους, ατομικά - ας είναι κι έτσι - και όχι εκ μέρους του κυπριακού κράτους, με επιστολή της χτες προς την Ύπατη Εκπρόσωπο της ΕΕ για θέματα Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφάλειας Βαρόνη Κάθριν Άστον, την καλεί να τερματίσει την πολιτική των δύο μέτρων και των δύο σταθμών και να καταδικάσει τον τουρκικό εποικισμό εναντίον της Κύπρου, όπως έπραξε στην περίπτωση του Ισραήλ και της Παλαιστίνης.)
Αυτό που αποδεικνύει λοιπόν, η επίσκεψη Μέρκελ, αλλά και η μέχρι τώρα πορεία που έχει μοναδικούς «καθοδηγητές» τους εκπροσώπους του ΟΗΕ, είναι ότι όντως η Ε.Ε., έστω και τόσο καθυστερημένα πρέπει να εμπλακεί ενεργά, αλλά πρέπει πρώτα να ενημερωθεί ότι το Κυπριακό είναι και δικό της πρόβλημα. Αν όμως επιμένουν οι ηγέτες μας, προπάντων οι ηγέτες των δύο μεγάλων κομμάτων, αλλά και η κυβέρνηση, να διαμηνύουν ότι το πρόβλημα είναι δικοινοτικό (και ψυχολογικό!) και ότι θα επιλυθεί μεταξύ των δύο κοινοτήτων, όταν τερματιστεί το ένα σου ένα μου, γιατί οι Ευρωπαίοι ηγέτες να το θεωρήσουν διεθνές και ευρωπαϊκό πρόβλημα;
aristosm@phileleftheros.com